ἀποπληκτικός
ἀποπληκτικός, paralysed
ἀπο-πληκτικός, ή, όν,
- paralysed, ἀ. τὰ δεξιά, τὰ ἀριστερά, Hp. Coac. 467, cf. Arist. Rh. 1411a21; τὰ ἐξαίφνης ἀ. apoplectic seizures, Hp. Coac. 470; τὰ ἀ. νοσήματα Arist. Pr. 954b30.
medic. paralítico, que sufre apoplejía, apoplético Hp.Coac.466,
εἰς ἀποπληκτικόν τινα Σπεύσιππον
a cierto paralítico (llamado) Espeusipoτὰ ἀ. νοσήματα
ἀποπληκτικοὶ γίνονται τὰ δεξιὰ ἢ τὰ ἀριστερά
• subst. τὰ ἀ. ataques de apoplejía Hp.Prorrh.1.82, Coac.469, 470.
ἀποπληκτικός, ή, όν :
1 qui concerne l’apoplexie, Hpc. 6, 257, etc. ||
2 atteint d’apoplexie, apoplectique, Arstt. Rhet. 3, 10, 7.
Étym. ἀπόπληκτος.
ἀποπληκτικός, zum Schlagfluß geneigt, apoplektisch, Medic.; Arist. rhet. 3.10.