ἀποπλάνησις
ἀποπλάνησις, digression
ἀποπλᾰν-ησις, εως, ἡ,
- digression, Pl. Plt. 263c, Licymn. ap. Arist. Rh. 1414b17.
- II wandering, LXX Si. 31(34).11.
1 ret. digresión, divagación Licymn.p.118, Pl.Plt.263c, con el propósito de despistar al juez, Iul.Rufin.Fig.42.13
• lat. anticipatio e.d. prolepsis, Gloss.4.19.
2 vagabundeo, viaje
πολλὰ ἑώρακα ἐν τῇ ἀποπλανήσει μου
• fig. desvío
τῆς καρδίας μου
ἐπὶ τοὺς οὐκ ὄντας θεούς
ἀποπλάνησις, εως (ἡ) [ᾰν] action de s’égarer, de s’écarter de, Plat. Pol. 263c.
Étym. ἀποπλανάω.
ἀποπλάνησις, ἡ, das Abirren, Abschweifen, Plat. Polit. 263c.