ἀποπίπτω
ἀποπίπτω, to fall off from
- fall off from, ἐκ πέτρης Od. 24.7; ἀπὸ τῶν φιαλέων Hdt. 3.130; τοῦ κολεοῦ ἀ. ὁ μύκης ib. 64, cf. Hecat. 22 J.; ἀ. τῶν ἵππων slip off, Plb. 11.21.3.
- 2 abs., fall off, στιλπναὶ δʼ ἀπέπιπτον ἔερσαι Il. 14.351, cf. Th. 4.4, Arist. HA 557b29.
- II miss or fail in obtaining, τῆς ἐλπίδος ἀ. Plb. 9.7.1; τἀγαθοῦ Procl. Inst. 13; fail to record, let slip, τῶν ἀναγκαιοτέρων D.S. 13.84: abs., to be disappointed, fail, Plb. 4.36.5, UPZ 70.27 (ii B.C.).
I en sent. fís., abs. caer(se)
ἔερσαι
ὁ πηλός
τὰ ἐρινεά
τὰ φύλλα
• en relatos de batallas caer del caballo
ὀρθὸς ἀπέπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν
• de la matriz hinchada por un falso embarazo bajar Arist.HA 636a23
• c. prep. y gen. caer(se) de
ἐκ πέτρης
ἀπὸ τῶν φιαλέων στατῆρας
ἐξ οὐρανῶν ... χαμαί
στάχυς ἀπὸ καλάμης
ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν
ἀπὸ τῶν κρημνῶν
τοῦ κολεοῦ τοῦ ξίφεος ὁ μύκης ἀποπίπτει
se cae la contera de la vaina de la espadaτοῦ πυθμένος
τῆς βάσεως
τὰ ἀποπίπτοντα τοῦ θερισμοῦ
lo que cae de la siega
• del color, brillo decaer, perder
ὡσεὶ λάχανα χλόης ταχὺ ἀποπεσοῦνται
• dejar escapar, perder
τῶν ἀναγκαιοτέρων
• abs. LXX Ps.89.6,
ἀποπίπτειν τὰ ὦτα
(sucede que) las orejas se ponen gachas(τά) ἀποπεπτωκότα
piezas sueltas o rotas
II fig. en sent. político, c. gen. del puesto caer, ser depuesto o degradado
τοῖς ἱππάρχοις ... ἀποπεπτωκόσι τῆς τάξεως
ἀπὸ τάξεως ἀποστολικῆς
τῆς ἐπισκοπῆς
III c. gen. de abstr. o de pers.
1 fracasar, fallar, no conseguir c. gen. de abstr.
ἐπιβολῆς
προσβολῆς
ἐλπίδος
τῶν ἐπιτηδευμάτων
τῆς κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς ... ἀκριβείας
τοῦ μέλλοντος προρρήσεως
en la predicción del futuro
• c. prep. y gen.
ἀπὸ τῶν διαβουλίων αὐτῶν
• abs.
ποιησάμενοι προσβολὰς ἀπέπεσον
ἀποπεπτώκαμεν πλανώμενοι ὑπὸ τῶν θεῶν
• c. gen. de pers.
ἡ ... ἀποπεσοῦσα προτέρου ἀνδρός
la que fracasó con el primer maridoἀποπέσοιν ἄρα ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν μου κενός
2 ref. a la moral, el bien, etc. desviarse de, apartarse de, separarse de
τοῦ ἀγαθοῦ
τῆς ὁδοῦ τῆς δικαίας
ἐκ τῆς ... εὐθείας ἀναγωγῆς
ἀ. τῆς μακαριότητος
• abs.
τὸ ἀποπεσεῖν τινα δεδιότες
temiendo el que alguno cayera (en la herejía)
[ἀπο- 1.]
3 sing. aor. subj. ἀποπέσῃσι Od. 24.7.
To fall or drop off: ἔερσαι Il. 14.351.
To fall or drop off from.
With genit.: ὁρμαθοῦ Od. 24.7.
Strong 634
to fall off: Ac 9:18.†
- to fall off from, ἐκ or ἀπό τινος Od., Hdt.; τινός Hdt.; absol. to fall off, Il.