ἀτελής
ἀτελής, without end
Could not find ἀτελεῖς in Logeion dictionaries.
ἀτελεῖς masculine accusative plural, feminine accusative plural, masculine nominative plural, masculine vocative plural, feminine nominative plural, feminine vocative plural of ἀτελής
- without end, i.e.,
- 1 not brought to an end or issue, unaccomplished, τῷ κε καὶ οὐκ ἀ. θάνατος μνηστῆρσι γένοιτο Od. 17.546; εἰρήνη ἐγένετο ἀ. the peace was not brought about, X. HG 4.8.15; τὰ μὲν λελεγμένα ἄρρητʼ ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι unaccomplished, i.e. harmless, S. El. 1012.
- 2 incomplete, unfinished, ἀτελῆ σοφίας καρπὸν δρέπειν Pi. Fr. 209; ἀτελεῖ τῇ νίκῃ . . ἀνέστησαν Th. 8.27; of a building, ib. 40; without end or purpose, ἡ φύσις οὐθὲν . . ἀτελὲς ποιεῖ Arist. Pol. 1256b21.
- 3 inchoate, imperfect, of growth, Hp. Art. 41 (Comp.); ᾠὰ ἀ. Arist. GA 733a2; ζῷα ib. 774b5; πολῖται ἀ., of minors, Id. Pol. 1275a17; ἀ. συλλογισμός Id. APr. 24a13; ἀ. ποιεῖν τινά castrate, Luc. Syr.D. 20: Comp. -έστερος less highly developed, Phlp. in Ph. 898.29. Adv. -λῶς incompletely, Arist. Pol. 1275a13, dub. in Plu. Tranq. 2.472f.
- 4 never-ending, Δαναΐδων ὑδρεῖαι ἀ. Pl. Ax. 371e.
- 5 indeterminate, Id. Phlb. 24b; τὸ μὲν ἄπειρον ἀ. ἡ δὲ φύσις ἀεὶ ζητεῖ τέλος Arist. GA 715b14, cf. Pol. 1256b21.
- II Act., not bringing to an end, not accomplishing oneʼs purpose, ineffectual, ἀτελεῖ νόῳ Pi. N. 3.42; of persons, ἀποπέμπειν τινά Pl. Smp. 179d; ἀ. περὶ τὸ κρίνειν imperfectly fitted for . ., Arist. Pol. 1281b38; ἀ. εἴς τι Ph. 2.417: c. inf., unable to do effectually, ἄκυρος καὶ ἀ. σῶσαι And. 4.9; invalid, δίκα Michel 196 (Elis).
- 2 not giving accomplishment to a thing, μαντεύμασι Pi. P. 5.62.
- III (τέλος IV) free from tax or tribute, Hdt. 2.168, 3.91, Lys. 32.24: c. gen., ἀ. τῶν ἄλλων free from all other taxes, Hdt. 1.192; καρπῶν ἀ. free from tithe on produce, Id. 6.46; exempt, λῃτουργιῶν D. 21.155; στρατείας ib. 166, cf. IG 2(2).1132.12, Arist. Pol. 1270b4; τοῦ ἄλλου (sc. φόρου) IG 1.40; μετοικίου ib. 2.121.
- b of things, untaxed, ἀ. τὸν σῖτον ἐξάγειν D. 34.36; ὅσα οἱ νόμοι ἀ. πεποιήκασιν Id. 42.18.
- 2 of sums, without deduction, nett, ὀβολὸς ἀ. an obol clear gain, X. Vect. 4.14 sq.; τριάκοντα μνᾶς ἀτελεῖς ἐλάμβανε τοῦ ἐνιαυτοῦ D. 27.9.
- 3 not costly, S. Fr. 268, Amphis 29, Paus.Gr. Fr. 305.
- IV (τέλος v) uninitiated, c. gen., ἱερῶν h.Cer. 481; ἀ. τῆς θέας Pl. Phdr. 248b; prob. unmarried, Tab.Defix.Aud. 68a: metaph., ἔρημον καὶ ἀ. φιλοσοφίαν λείπειν Pl. R. 495c.
I
1 no cumplido, no consumado
θάνατος
τὰ μὲν λελεγμένα
πρήξιες
εἰρήνη
εὐχαί
ὀρέξεις
γάμος
• no terminado, incompleto
λόγος
Δελφίνιον
νίκη
πόλεμος
ἀτελέα ἑωυτὸν ἐποίεεν
• no llegado a la plenitud, inmaduro
καρπός
τὸ ᾠόν
ζῷον
σπέρματα
τὸ ἔμβρυον ἑπτάμενον
πτηνοί
τὸ βουλευτικὸν ... ὁ δὲ παῖς ἔχει μέν, ἀλλ' ἀτελές
• c. ref. a la edad menor de edad
παῖδες op. παρηκμακότες
τοῖς ἀτελέσι ἔχουσι τὴν ἡλικίαν
παῖδα ἀτελῆ κ[αὶ ὀρ]φανήν
καὶ γὰρ ἦσαν ἀτελεῖς οἱ πτηνοί
• escaso, pobre
δεῖπνον ἀ.
una cena frugalγένειον ἀ.
barba rala
• de la producción de un escritor mediocre Longin.14.3.
2 imperfecto, incompleto en sent. moral, de pers.
πολλοὶ ἀτελεῖς μὲν τὰς φύσεις
οἱ ἀτελεῖς
ἀ. εἰς ἡγεμονίαν
• fil.
συλλογισμός
λόγοι
ἀρετή
σοφία
ὁ δ' ὑλικός
ὁ μὲν αἰθέριος
• en la fil. aristotélica imperfecto, no llevado a término de la potencia frente al acto
κίνησις ... ἀτελὴς δέ· αἴτιον δ' ὅτι ἀτελὲς τὸ δυνατόν
• mús., de una escala musical
ἀτελῆ μὲν τετράχορδον ... τέλειον δὲ ὀκτάχορδον
• gram.
ἀ. στιγμή
•
χρόνοι
• jur., de un proceso nulo por incomparecencia
δίκη ἀ. καὶ ἄκυρος
II
1 que no cumple un fin, inoperante, inútil
νόος
καπνός
ἀτελέστατα ... κλαίειν
νόμος
χάρις
καὶ ἔ]ργα καὶ ἔπη
2 que no obtiene resultado, ineficaz c. dat.
(Ἀπόλλων) ἀτελὴς ... μαντεύμασιν
ἀ. τοῦ ἔργου
(οἱ δικασταί) σῷσαι δ' ἀκύρους καὶ ἀτελεῖς
ἀ. περὶ τὸ κρίνειν
• abs.
αἱ πρὸς τὰς γυναῖκας ὁμιλίαι αὐτῶν
• en fórmulas de defixión incapaz, impotente, TDA 69 B.6, cf. 68 A.3, 8.
3 fil. que no tiene una finalidad en rel. c. la causa final aristotélica
τὸ ἄπειρον ἀτελές
ἡ δὲ φύσις ἀεὶ ζητεῖ τέλος
ἡ φύσις μηθὲν μήτε ἀτελὲς ποιεῖ
4 que no tiene fin, inagotable
Δαναΐδων ὑδρεῖαι
III econ.
1 de pers. exento de cargas o prestaciones gener. económicas, c. especificación de éstas en gen.
καρπῶν ἀτελεῖς
exentos de pagar los diezmos de la cosechaλειτουργίας
ἀ. πάντων
exento de toda prestación públicaφόρος
οἱ τεχνίται ἀτελεῖς τῆς στρατείας
λαμπαδαρχίας
ἀγγείων πεντακοσίων
• abs. exento de pagar los impuestos Lys.32.24, PAnt.187a.9 (II d.C.), BGU 2122.2 (II d.C.), PCair.Isidor.8.10 (IV d.C.).
2 de tierras, mercancías libre de tasas
ἄρουραι
τὰ ἐπιόντα πάντα
ὁ σῖτος
τὰ ἀργύρεια
• de dinero sin deducciones, neto
ὄβολος
τριάκοντα μνᾶς
νόμισμα
3 carente de gastos, gratuito s. cont., S.Fr.268,
ἀτελῆ· ἀδάπανα
IV
1 no iniciado c. gen.
ἱερῶν
τῆς τοῦ ὄντος θέας
τοῦ τῆς ἀληθείας ... δράματος
• abs. de Orfeo, Pl.Smp.179d, del no bautizado, Ath.Al.M.26.597c.
2 de la mujer soltera no iniciada en el matrimonio, no casada, fig. ref. a la filosofía
ἔρημον καὶ ἀτελῆ φιλοσοφίαν λείποντες ... ὥσπερ ὀρφανὴν συγγενῶν
V adv. -ῶς
1 de manera imperfecta, incompleta
ἀ. ἔχειν
ἀ. διδάσκειν
2 sin limitación
μετέχουσιν τῆς τοιαύτης κοινωνίας
1. onvoltooid:
2. ongeschikt, nutteloos, ineffectief:
3. vrijgesteld (van belasting), met gen.:
1) ohne Ende, nicht ausgeführt, οὐκ ἀτελὴς θάνατος μνηστῆρσι γένοιτο Od. 17.546 ; λόγος Plat. Prot. 314c u. öfter ; εἰρήνη ἀτελὴς ἐγένετο, kam nicht zu Stande, Xen. Hell. 4.8.15 ; vergeblich, nichts ausrichtend, νόος Pind. N. 3.40 ; vgl. P. 5.62 ; εὐχή Soph. Phil. 771 ; vgl. El. 1000 ; ὑδρεῖαι Δαναΐδων Plat. Ax. 371e ; ὁμολογία, nicht gehaltener Vertrag, Legg. XI.920d ; καὶ ἄκυρος δίκη XII.954e ; καὶ ἄκυρος σῶσαι Andoc. 4.9 ; c. gen., τῆς τοῦ ὄντος θέας Plat. Phaedr. 248b ; τοῦ ἔργου Dion.Hal. 8.57 ; unendlich, neben ἄπειρος Plat. Phil. 24b.
2) unvollkommen, νίκη Thuc. 8.27 ; Ggstz τέλειος, γένεσις Arist. Eth. Nic. 10.3, vgl. 1.5.
3) frei von Staatslasten u. Abgaben, χώρην ἀτελέα νέμονται Her. 3.97, 160 ; καρπῶν 6.46 ; τριηραρχίας Dem. Lept. 27 ; ἀτελῆ σῖτον ἐξάγειν Dem. 34.36 ; vgl. Pol. 22.26 ; μνᾶ ἀτελής Xen. Vect. 4.15 Dem. 27.9, 28.12, wovon weiter kein Abzug stattfindet, also reiner Gewinn. – Auch = ohne Aufwand, Ael. Dion. bei Eust. 881.26 ; ἀτελὲς δεῖπνον Amphis Ath. X.421a.
4) uneingeweiht, ἱερῶν H.h. Cer. 481.
[ἀ-1 + τέλος.]
= ἀτελεύτητος. Od. 17.546.
- 1ineffectual ὄφρα μὴ ταμίᾳ Κυράνας ἀτελὴς γένοιτο μαντεύμασιν (pr., sc. Ἀπόλλων) P. 5.62 μυριᾶν δʼ ἀρετᾶν ἀτελεῖ νόῳ γεύεται N. 3.42 ἀτελῆ σοφίας καρπὸν δρέπειν (sc. τοὺς φυσιολογοῦντας) fr. 209.
- Iwithout end, i. e.,
- 1not brought to an end or issue, unaccomplished, Od., Xen.:— incomplete, Soph., Thuc., Plat.
- 2act. not bringing to an end, not accomplishing oneʼs purpose, Pind., Plat., etc.
- II (τέλος iv) at Athens, free from tax or tribute, scot-free, Lat. immunis, absol., or c. gen., ἀτ. τῶν ἄλλων free from all other taxes, Hdt., Attic
- 2of sums, without deduction, nett, clear, ὀβολὸς ἀτ. an obol clear gain, Xen., Dem.
- III (τέλος v) uninitiated in mysteries, c. gen., Hhymn.
-
…τῷ προθύρῳ ἐγενόμεθα, ἐπιστάντες περί τινος λόγου διελεγόμεθα, ὃς ἡμῖν κατὰ τὴν ὁδὸν ἐνέπεσεν · ἵνʼ οὖν μὴ ἀτελὴς γένοιτο, ἀλλὰ διαπερανάμενοι οὕτως ἐσίοιμεν, στάντες ἐν τῷ προθύρῳ διελεγόμεθα ἕως συνωμολογήσαμεν ἀλλήλοις. δοκεῖ οὖν μοι ,…
Plato, Protagoras
-
…ἀχέειν · μέγα γάρ τι θεῶν σέβας ἰσχάνει αὐδήν. ὄλβιος, ὃς τάδʼ ὄπωπεν ἐπιχθονίων ἀνθρώπων · ὃς δʼ ἀτελὴς ἱερῶν ὅς τʼ ἄμμορος, οὔ ποθʼ ὁμοίων αἶσαν ἔχει φθίμενός περ ὑπὸ ζόφῳ εὐρώεντι. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάνθʼ…
NA, Homeric Hymns
-
…, τὸν ξεῖνον ἐναντίον ὧδε κάλεσσον. οὐχ ὁράᾳς ὅ μοι υἱὸς ἐπέπταρε πᾶσιν ἔπεσσι ; τῷ κε καὶ οὐκ ἀτελὴς θάνατος μνηστῆρσι γένοιτο πᾶσι μάλʼ, οὐδέ κέ τις θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξει. ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ…
Homer, Odyssey
-
…πρὶν πανωλέθρους τὸ πᾶν ἡμᾶς τʼ ὀλέσθαι κἀξερημῶσαι γένος, κατάσχες ὀργήν. καὶ τὰ μὲν λελεγμένα ἄρρητʼ ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι, αὐτὴ δὲ νοῦν σχὲς ἀλλὰ τῷ χρόνῳ ποτέ, σθένουσα μηδὲν τοῖς κρατοῦσιν εἰκαθεῖν. πείθου · προνοίας…
Sophocles, Electra
-
…κυνῶν δὲ Ἰνδικῶν τοσοῦτο δή τι πλῆθος ἐτρέφετο ὥστε τέσσερες τῶν ἐν τῷ πεδίῳ κῶμαι μεγάλαι, τῶν ἄλλων ἐοῦσαι ἀτελέες, τοῖσι κυσὶ προσετετάχατο σιτία παρέχειν. τοιαῦτα μὲν τῷ ἄρχοντι τῆς Βαβυλῶνος ὑπῆρχε ἐόντα. ἡ δὲ γῆ τῶν…
Herodotus, The Histories
-
…τούτους ἡ ἀρετὴ κρείττων. τάχα δὲ καὶ μᾶλλον ἄν τις τέλος τοῦ πολιτικοῦ βίου ταύτην ὑπολάβοι. φαίνεται δὲ ἀτελεστέρα καὶ αὕτη · δοκεῖ γὰρ ἐνδέχεσθαι καὶ καθεύδειν ἔχοντα τὴν ἀρετὴν ἢ ἀπρακτεῖν διὰ βίου, καὶ πρὸς τούτοις κακοπαθεῖν…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…τι ἄλλο πρὸς τούτοις · ἡμεῖς δὲ παρὰ πάντα ταῦτα φυλάξομεν τὸ ἡμέτερον. ποῖον ; μή ποτʼ αὐτῶν τι ἀτελὲς ἐπιχειρῶσιν ἡμῖν μανθάνειν οὓς θρέψομεν, καὶ οὐκ ἐξῆκον ἐκεῖσε ἀεί, οἷ πάντα δεῖ ἀφήκειν, οἷον ἄρτι περὶ…
Plato, Republic
-
…ὃ λέγω πρὸς ὑμᾶς ἐνδεικνύμενος, μάθετε. θνητὰ ἔτι γένη λοιπὰ τρία ἀγέννητα · τούτων δὲ μὴ γενομένων οὐρανὸς ἀτελὴς ἔσται · τὰ γὰρ ἅπαντʼ ἐν αὑτῷ γένη ζῴων οὐχ ἕξει, δεῖ δέ, εἰ μέλλει τέλεος ἱκανῶς εἶναι…
Plato, Timaeus
-
…μᾶλλόν τε καὶ ἧττον ἔνι. καὶ μάλα. ἀεὶ τοίνυν ὁ λόγος ἡμῖν σημαίνει τούτω μὴ τέλος ἔχειν · ἀτελῆ δʼ ὄντε δήπου παντάπασιν ἀπείρω γίγνεσθον. καὶ σφόδρα γε, ὦ Σώκρατες. ἀλλʼ εὖ γε, ὦ φίλε…
Plato, Philebus
-
…δοτέον διὰ τὴν τοῦ γένους ἀσθένειαν. ὁ δὲ γελῶν ἀνὴρ ἐπὶ γυμναῖς γυναιξί, τοῦ βελτίστου ἕνεκα γυμναζομέναις, ἀτελῆ τοῦ γελοίου σοφίας δρέπων καρπόν, οὐδὲν οἶδεν, ὡς ἔοικεν, ἐφʼ ᾧ γελᾷ οὐδʼ ὅτι πράττει · κάλλιστα…
Plato, Republic