Logeion | ἐκπίνω

ἐκπίνω [ῑ], fut. -πίομαι Amips. 22.2, -πιοῦμαι Arist. Rh. 1393b31:—

drink out or off, quaff liquor, Hom. only in Od., in Ep. aor., [ποτὸν] ἔκπῐεν 9.353; ἔκπιον [οἶνον] 10.237: pf. Pass., ὅσσα τοι ἐκπέποται 22.56, cf. Hdt. 4.199; ἐκπίνουσʼ ἀεὶ ψυχῆς..αἷμα S. El. 785; διʼ αἵματʼ ἐκποθένθʼ ὑπὸ χθονός A. Ch. 66 (lyr.); ἐκπίνειν ὑστάτην πόσιν Antipho 1.20; also of bugs, ticks, and the like, drain, τὴν ψυχὴν ἐ. Ar. Nu. 712; τὸ αἷμα Arist. Rh. 1393b31:—Pass., σῶμα..ἐξεπόθη IG 14.2002.
- - 2 drain a cup dry, πλῆρες ἐ. κέρας S. Fr. 483; μὴ ʼκπιεῖν ἀλλʼ ἢ μίαν (sc. κύλικα) Pherecr. 143.9; ὅλην μύσας ἔκπινε Antiph. 3, etc.; also ὡς ἔχιδνʼ ὑφειμένη λήθουσά μʼ ἐξέπινες S. Ant. 532.
  - 3 metaph., ἐ. ὄλβον E. Hipp. [626]; τὰ χρήματα Pl.Com. 9; ἀγρόν Alciphr. Fr. 6.2.
  - 4 Pass., to be absorbed, Diog.Apoll. 6.

I c. suj. de pers.

1 beber, beber totalmente, apurar ὣς ἐφάμην, ὁ δὲ δέκτο καὶ ἔκπιεν Od.9.353, cf. 10.237, Pl.Phd.117c, Amips.l.c., c. ac. int. ὑστάτην πόσιν Antipho 1.20, ὅλην μύσας ἔκπινε Antiph.4.1, c. ac. del recipiente οἴνου δ' ἐξέπιον κάδον Anacr.93.2, cf. CEG 465 (Licia V a.C.), πλῆρες ... χρύσεον κέρας S.Fr.483, ὅλον ... τὸν πίθον Luc.Herm.60, c. ac. de la bebida ἔκπιθι τὸ φρέαρ εἰσπεσών Men.Dysc.641, en v. pas. ὅσσα τοι ἐκπέποται καὶ ἐδήδοται Od.22.56, ὅπως ... πλεῖστος οἶνος ἐκποθῇ Pherecr.l.c., cf. Hdt.4.199

• fig. ἐκπίνουσ' ἀεὶ ψυχῆς ... αἷμα S.El.785, Ἔρως ... τί μευ ... ἐκ χροὸς αἷμα ... πέπωκας; Theoc.2.56 (tm.), ἄχρις ... ἐκ δὲ πίω τὸν ἔρωτα hasta que beba tu amor Bio 1.49, c. ac. de pers. ὡς ἔχιδν' ὑφειμένη λήθουσά μ' ἐξέπινες como una víbora deslizándose a escondidas me has bebido (la sangre), Creonte dirigiéndose a Ismene, S.Ant.532.

2 beber por, brindar c. dat. de pers. ἔχων σκύπφον Ἐρξίωνι μεστὸν ... ἐξέπινον con la copa llena brindé por Erxión Anacr.103.2, cf. Hsch.

3 fig. consumir, devorar c. ac. no de líquidos ἐν μεγάλοις ποτηρίοις τὴν Ἀρσάκου βασιλείαν ἐκπιεῖν Posidon.63, τίνος ἄπιτε ἐκπιεῖν ἀγρόν; Alciphr.4.13.2

• en v. med. derrochar οὐδ' ὅστις ... ἐκπίεται τὰ χρήματα Pl.Com.9.

II

1 chupar, succionar totalmente (ὁ ἀράχνης) ἐκπίνων γάρ, ἄν τι ἐνῇ ὑγρόν Arist.HA 557^b4, τὸ αἷμα de las garrapatas, Arist.Rh.l.c., fig. τὴν ψυχήν de las chinches, Ar.Nu.712.

2 absorber ὁ ἥλιος ... ἐκπίνει τὴν ἰκμάδα Hp.Vict.2.38, en v. pas. τὰ δ' αἵματ' ἐκποθέν<θ>' ὑπὸ Χθονὸς τροφοῦ la sangre absorbida por la Tierra nutricia A.Ch.66, τὸ δ' αἷμα ... ὑπὸ σαρκωδῶν ἐκπίνεται Diog.Apoll.B 6, σῶμα δὲ πρὸς γῆν καὶ λυθὲν ἐξεπόθη IUrb.Rom.1329.5 (II/III d.C.), ἐκπίνεται ἡ οἰκεία τῆς τριχὸς ὑγρότης por los perfumes, Arist.Fr.235

• fig. ὁ θυμὸς αὐτῶν (βελῶν) ἐκπίνει μου τὸ αἷμα LXX Ib.6.4, ἐκ δὲ χλωρὸν αἷμα ... πέπωκεν ref. al manto de Heracles impregnado por el filtro de Deyanira, S.Tr.1055, αὐχμούς τ' ἐξελάσει σταχύων γλάγος ἐκπίνονταςarrancará la sequedad que consume la médula de las espigas de un antídoto, Orph.L.596, τὸν κείνης (μητρὸς) ἐξέπιεν θάνατον de un cervatillo que ha mamado leche envenenada AP 9.2 (Polyaen.).

ἐκ·πίνω [ῑ] (f. ἐκπίομαι, ao. 2 ἐξέπιον ; f. pass. ἐκποθήσομαι, ao. pass. ἐξεπόθην, pf. ἐκπέπομαι)

1 boire en faisant couler de, d’où boire dans (un vase, une coupe, etc.) Od. 9, 353 ; 10, 237, etc. ||

2 boire jusqu’à la dernière goutte, vider : πλῆρες κέρας, Soph. fr. 429, une pleine corne ; p. anal. boire le sang (d’une blessure) en parl. de la terre, Eschl. Ch. 66 ; d’où fig. τὴν ψυχὴν ἐκπ. Ar. Nub. 712, épuiser l’âme ; p. anal. ἐκπ. ἀγρόν, Alciphr. fr. 6, 2 var. ; τὰ χρήματα, Plat. com. 2-2, 616 ; ὄλβον, Eur. Hipp. 626, épuiser un champ, une fortune, le bonheur, etc. ||

➳ Act. ao. 2 poét. 3 sg. ἔκπιεν, Od. 9, 353 ; 3 pl. ἔκπιον, Od. 10, 237 ; impér. ἔκπιθι, Mén. (Com. fr. 4, 129). Pass. ao. part. acc. ἐκποθέντα, Eschl. Ch. 66 ; pf. 3 sg. ἐκπέποται, Od. 22, 56.

ἐκ-πίνω, poët. aor. ἔκπιον, imperat. ἔκπιθι
1. opdrinken: ἔκπιον (οἶνον) zij dronken de wijn op Od. 10.237; αἷματ’ ἐκποθένθ’ ὑπὸ χθονός bloed dat door de aarde opgedronken is Aeschl. Ch. 66.
2. leegdrinken: ὅλον ... τὸν πίθον het hele vat leegdrinken Luc. 70.60; overdr.: μ’ ἐξέπινες jij hebt mij leeggezogen Soph. Ant. 532.

ἐκπίνω, (πίνω), austrinken ; ἔκπιεν Od. 9.353 ; ὅσσα τοι ἐκπέποται 22.56 ; Aesch. Ag. 1371 ; αἵματʼ ἐκποθένθʼ ὑπὸ χθονός Ch. 64, aufgetrunken ; ὅπως πλεῖστος οἶνος ἐκποθῇ Pherecr. Ath. XI.481c ; a. com. oft : ἔκπιθι Men. Ath. X.426c ; übertr., τὴν ψυχὴν ἐκπ. Ar. Nub. 712 ; ἡ κατʼ οἴκους ὡς ἔχιδνα λήθουσά μʼ ἐξέπινες Soph. Ant. 528, vgl. El. 775 ; aussaugen, dah. erschöpfen, ὄλβον, χρήματα, Eur. Hipp. 626 ; Plat. com. bei Ath. X.446e.

†ἐκπίνω

[ἐκ- 9] Aor. ἔκπιον Od. 10.318.

3 sing. -ε Od. 9.353, 361.

3 pl. -ον Od. 10.237.

3 sing. pf. pass. ἐκπὲποται Od. 22.56.

- 1
  To take a draught, quaff a cup Od. 9.353, 361, Od. 10.237, 318.
- 2
  In pass., to be drunk up, be consumed: ὅσσα τοι ἐκπέποται Od. 22.56.

beber por completo

sangre de un gallo τὸ δὲ αἷμα ἀποδεξάμενος τῇ δεξιᾷ χειρὶ ἔ[κ]πιε
la sangre viértela en tu mano derecha y bébetela P IV 41

ἐκπίνω , aor. 2 ἔκπιον, perf. pass. ἐκπέποται: drink up, drink dry. (Od.)

ἐκπίνω fut. -πίομαι aor2 ἐξέπιον Epic ἔκπιον

- - 1to drink out or off, quaff liquor, Od.: so, in perf. pass., ἐκπέποται Od., Hdt.; αἵματʼ ἐκποθένθʼ ὑπὸ χθονός Aesch.
  - 2to drain a cup dry, πλῆρες ἐκπ. κέρας Soph.: metaph., ἐκπ. ὄλβον Eur.

Menu

Word wheel

ἐκπίνω

Saved

Recent