ἐμφοβέω
ἐμφοβέω, terrify, intimidate
ἐμφοβ-έω,
- terrify, intimidate, BGU 613.18 (ii A. D.):—Pass., to be alarmed, Ezek. Exag. 82.
1 atemorizar, intimidar c. ac. de pers.
ἐπέδωκαν [μ]ο[ι] ἐμφοβοῦντες με διαστολικὸν ὑπόμνημα
μηδὲ λίαν σε σαρκὸς ἡ φύσις ἐμφοβείτω
• con μή, Fauorin.de Ex.25.29.
2 en v. med.-pas. asustarse
ἐμφοβηθεῖς ἐξανίσταμ' ἐξ ὕπνου