About Report a problem

Menu

ἐπιστήμων

ἐπιστήμων, knowing, wise, prudent

Could not find ἐπιστήμοσιν in Logeion dictionaries.

ἐπιστήμοσιν masculine dative plural, feminine dative plural, neuter dative plural of ἐπιστήμων

See ἐπιστήμοσιν in Morpho

ἐπιστήμ-ων, ον, gen. ονος, (ἐπίσταμαι)
  • knowing, wise, prudent, ἐ. βουλῇ τε νόῳ τε Od. 16.374; ἄρχοντες X. Oec. 21.5; ἐπιστήμων γὰρ εἶ, = ἐπίστασαι γάρ, E. Supp. 843.
      • 2 acquainted with a thing, skilled or versed in, c. gen., κακῶν S. Fr. 589; τῆς θαλάσσης, τοῦ ναυτικοῦ, Th. 1.142, 8.45; τῆς τέχνης Pl. Grg. 448b; τῶν τόπων POxy. 1469.12 (iii A.D.); also περί τινος or τι, Pl. R. 599b, Sis. 389e: with neut. Adj., τὰ προσήκοντα ἐπιστήμων X. Cyr. 3.3.9, cf. Oec. 2.16 (Sup.).
      • 3 c. inf., knowing how, λέγειν τε καὶ σιγᾶν Pl. Phdr. 276a, cf. X. Oec. 19.16: Comp. -ονέστερος Pl. Chrm. 174a. Adv. Comp. -ονέστερον X. Oec. 3.14: Sup. -ονέστατα Pl. R. 534d.
    • II possessed of perfect knowledge, Id. Plt. 301b, etc.; opp. δοξαστής, τινός Id. Tht. 208e, in Arist., scientifically versed in a thing, APo. 74b28, Cat. 11a33. Adv. -ονως, ἔχειν πρός τι Pl. Sph. 233c: λέγειν with science, with art, Id. Tht. 207b; εἰπεῖν use technical or scientific terminology, Aristid. Or. 26(14).97.

Saved

Recent