ἐπιτρίβω
ἐπιτρίβω, to rub on the surface, to crush
Could not find ἐπιτρίψομεν in Logeion dictionaries.
ἐπιτρίψομεν future active indicative 1st plural of ἐπιτρίβω
ἐπιτρίβω [τρῑ], fut. -ψω Hsch.: pf. -τέτρῐφα Ar. Lys. 952: aor. 2 Pass. ἐπετρίβην [ῐ] Id. Th. 557, al.: fut. Med. in pass. sense, Luc. Icar. 33 (v.l. ἐπιτετρίψονται, as in Ar. Pax 246):
- —rub on the surface, crush, κἄπνιγε κἀπέτριβεν v.l. in Id. Nu. 1376, cf. Ra. 571:—Pass., τυπτόμενον ἐπιτριβῆναι Id. Nu. 1408; ἐπιτριβόμενος τὸν ὦμον galled by the weight, Id. Ra. 88.
- 2 metaph., afflict, destroy, [ἥλιος] καίων ἐ. τούς τε ἀνθρώπους καὶ τὴν χώρην Hdt. 4.184; γάμον ὅς μʼ ἐπέτριψεν Ar. Nu. 438, cf. 243; ταῦτά με ἐ. πόθῳ Id. Lys. 888; ὀδύναις τινὰ ἐ. X. Mem. 1.3.12; ἐ. τοὺς ἀπόρους D. 18.104; opp. σῴζειν, Men. Epit. 550; of an actor, murder a part, D. 18.180; ἐ. Μένανδρον Plu. Vit.pud. 2.531b:—Pass., to be utterly destroyed or undone, Sol. 33.7, Ar. Ach. 1022, Pax 246, 369; ἐπιτριβείης damn you ! Id. Av. 1530, Th. 557; ἐπιτριβείην εἴ τι ἐψευσάμην Luc. DMeretr. 2.3; to be worried, Phld. Ir. p.27 W; to be burdened, POxy. 1252v32 (iii A.D.), etc.
- 3 c. dat., waste time over, στοχαστικοῖς Gal. 15.172.
- II Med., rub paint on oneʼs cheeks, of women, Phryn. PS p.71 B. (cod.), cf. Sch. Ar. Th. 396 (Act.).
- III inflame by friction, ἐ. τὴν νόσον aggravate it, App. BC 5.59, cf. Gal. 19.680; irritate, excite, τινά Plb. 4.84.8; τινὰ ἐς πόλεμον App. Mac. 11.7, cf. PSI 5.452.15 (iv A.D.).
ἐπι·τρίβω, user par le frottement, d’où :
1 broyer, écraser : τινά, Ar. Nub. 1376, etc. qqn ; ἐπιτριβόμενος τὸν ὦμον, Ar. Ran. 88, qui a l’épaule écrasée (par une charge) ||
2 fig. user, abîmer, détruire : ἐπ. τούς τε ἀνθρώπους καὶ τὴν χώρην, Hdt. 4, 184, consumer les hommes et le pays, en parl. d’un soleil torride ; ἐπ. τινὰ ὀδύναις Xén. Mem. 1, 3, 12, épuiser qqn par la souffrance ; ἐπιτριβείην, Luc. D. mer. 2, 3 ; ἐπιτριβείης, Ar. Av. 1530, Th. 557, formules d’imprécation, puissé-je, puisses-tu périr ! abs. faire périr, tuer, Lys. 135, 17 ||
3 irriter ou enflammer par le frottement, νόσον, App. Civ. 5, 59, irriter ou aggraver une maladie ; fig. ἐπ. τινά, Pol. 4, 84, 8, irriter ou exciter qqn ; τινὰ ἐς πόλεμον, App. Mac. 4, pousser qqn à une guerre ||
➳ Fut. moy. au sens pass. ἐπιτρίψομαι (ἐπιτετρίψονται Cobet) ; Luc. Ic. 33.
ἐπιτρίβω, darauf reiben, einreiben ; Med. sich schminken, B.A. p. 40.28, – abreiben, bereiben, περὶ ἐμοῦ – ἐπιτριβομένου τὸν ὦμον, dem die Schultern abgerieben sind, Ar. Ran. 88 ; aufreiben, erschöpfen, ἐπετρίβετο τυπτόμενος Nub. 972 ; Pax 368 u. öfter ; ἐπιτριβείης, Verwünschungsformel, Th. 557 ; ἐπιτριβείην εἴ τι ἐψευσάμην Luc. D.meretr. 2 ; von der Sonne, ὅτι σφέας καίων ἐπιτρίβει Her. 4.184 ; ταῖς ὀδύναις ἐπιτρίβει τοὺς ἀνθρώπους τὰ φαλάγγια Xen. Mem. 1.3.12 ; töten, Lys. 13.59 ; Οἰνόμαον κακῶς ὑποκρινόμενος ἐπέτριψας, du hast das Stück verhunzt, Dem. 18.180 ; vgl. Plut. vit. pud. 6 ; – aufreizen, τὴν νόσον, heftiger machen, App. B.C. 5.59 ; – ἐπιτρίψομαι pass., Luc. Icarom. 33.
ἐπιτρίβω
fut. ψω
aor2 pass. ἐπετρίβην
- 1to rub on the surface, to crush, Ar.:—Pass. to be galled, Ar.
- 2metaph. to afflict, distress, destroy, ruin, Hdt., Ar.; of an actor, to murder a character, Dem.: —Pass. to be utterly destroyed or undone, Solon., Ar.; ἐπιτριβείης be hung! Ar.