ὑβριστικός
ὑβριστικός, given to wantonness, wanton, insolent, outrageous
Could not find ὑβριστικόν in Logeion dictionaries.
ὑβριστικόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ὑβριστικός
ὑβρ-ιστικός, ή, όν,
- given to wantonness, insolent, outrageous, of persons, Pl. Cra. 396b, etc.; of words, acts, etc., ἔπος Id. Phdr. 252b; ὑ. καὶ βάρβαρος ἐπιστολή Aeschin. 3.238; ὑ. διάθεσις Arist. Rh. 1385b31; ὑ. ἀδικήματα such as proceed from wanton insolence, ib. 1391a19; ὑβριστικὰ καὶ μανικὰ λέγοντες Pl. Plt. 307b; παθὼν ὑ. καὶ δεινά D. 45.1; ὃ καὶ -κώτατον συμβέβηκεν Id. 17.23: τὸ -κόν an insolent disposition, X. Mem. 3.10.5: τὰ Ὑ., name of a festival at Argos, Plu. Mul.virt. 2.245e. Adv. -κῶς Pl. Chrm. 175d, X. Cyr. 8.1.33 (v.l.), etc.; -κῶς διακεῖσθαι Lys. Fr. 53.3: Comp. -ώτερον D. 22.54.
- 2 metaph., of vines, wanton, luxuriant, Thphr. CP 3.15.4.
- II of or relating to an outrage, διήγησις D.H. Dem. 11.
ὑβριστικός, ή, όν :
I porté à qqe excès, d’où :
1 dont la végétation est luxuriante, Th. C.P. 3, 15, 4 ||
2 qui s’abandonne à des excès : τὰ ὑβριστικά, Plut. M. 248c ; Polyen 8, 33, la fête des divertissements, à Argos ||
3 insolent, arrogant ou violent, fougueux, Att. ; en parl. de pers. Plat. Crat. 396b ; en parl. de choses (parole, acte, etc.) Plat. Phædr. 252b ; Arstt. Rhet. 2, 8, 6, etc. ; joint à βάρβαρος, Eschn. 87 fin ; à μανικός, Plat. Pol. 307b ; à δεινός, Dém. 1101, 13 ; τὸ ὑβριστικόν, Xén. Mem. 3, 10, 5, le penchant à l’insolence ou à la violence ||
II qui concerne l’insolence ou la violence : διήγησις ὑβριστική, DH. Dem. 11, récits de mauvais traitements ||
Sup. -ώτατος, Dém. 218, 6.
Étym. ὑβριστής.
ὑβριστικός, zu übermütiger, frecher Behandlung geneigt, gewalttätig, übermütig, frech, mutwillig ; ὑβριστικὰ καὶ δεινὰ παθών, Dem. 45.1 ; im superl., 17.23 ; τὸ ὑβριστικόν, die Neigung zur ὕβρις, im Ggstz von σωφρονητικόν, Xen. Mem. 3.10.5 ; – διήγησις ὑβριστική, Erzählung einer Mißhandlung, Dion.Hal. de vi Dem. 11.
• Adv. ὑβριστικῶς , Xen. Cyr. 8.1.33 ; Plat. Charm. 175d u. öfter ; u. Folgde, wie Pol. 1.70.5.
• Adv. ὑβριστικῶς , Xen. Cyr. 8.1.33 ; Plat. Charm. 175d u. öfter ; u. Folgde, wie Pol. 1.70.5.
ὑβριστικός
from ὑβριστής
ὑβριστικός, ή, όν
- given to wantonness, wanton, insolent, outrageous, Plat., etc.:— τὸ ὑβριστικόν an insolent disposition, Xen.:—adv. -κῶς, Plat.; comp. -ώτερον, Dem.