ὑβριστικός
ὑβριστικός, given to wantonness, wanton, insolent, outrageous
Could not find ὑβριστικῷ in Logeion dictionaries.
ὑβριστικῷ masculine dative singular, neuter dative singular of ὑβριστικός
ὑβρ-ιστικός, ή, όν,
- given to wantonness, insolent, outrageous, of persons, Pl. Cra. 396b, etc.; of words, acts, etc., ἔπος Id. Phdr. 252b; ὑ. καὶ βάρβαρος ἐπιστολή Aeschin. 3.238; ὑ. διάθεσις Arist. Rh. 1385b31; ὑ. ἀδικήματα such as proceed from wanton insolence, ib. 1391a19; ὑβριστικὰ καὶ μανικὰ λέγοντες Pl. Plt. 307b; παθὼν ὑ. καὶ δεινά D. 45.1; ὃ καὶ -κώτατον συμβέβηκεν Id. 17.23: τὸ -κόν an insolent disposition, X. Mem. 3.10.5: τὰ Ὑ., name of a festival at Argos, Plu. Mul.virt. 2.245e. Adv. -κῶς Pl. Chrm. 175d, X. Cyr. 8.1.33 (v.l.), etc.; -κῶς διακεῖσθαι Lys. Fr. 53.3: Comp. -ώτερον D. 22.54.
- 2 metaph., of vines, wanton, luxuriant, Thphr. CP 3.15.4.
- II of or relating to an outrage, διήγησις D.H. Dem. 11.
ὑβριστικός, ή, όν :
I porté à qqe excès, d’où :
1 dont la végétation est luxuriante, Th. C.P. 3, 15, 4 ||
2 qui s’abandonne à des excès : τὰ ὑβριστικά, Plut. M. 248c ; Polyen 8, 33, la fête des divertissements, à Argos ||
3 insolent, arrogant ou violent, fougueux, Att. ; en parl. de pers. Plat. Crat. 396b ; en parl. de choses (parole, acte, etc.) Plat. Phædr. 252b ; Arstt. Rhet. 2, 8, 6, etc. ; joint à βάρβαρος, Eschn. 87 fin ; à μανικός, Plat. Pol. 307b ; à δεινός, Dém. 1101, 13 ; τὸ ὑβριστικόν, Xén. Mem. 3, 10, 5, le penchant à l’insolence ou à la violence ||
II qui concerne l’insolence ou la violence : διήγησις ὑβριστική, DH. Dem. 11, récits de mauvais traitements ||
Sup. -ώτατος, Dém. 218, 6.
Étym. ὑβριστής.
ὑβριστικός, zu übermütiger, frecher Behandlung geneigt, gewalttätig, übermütig, frech, mutwillig ; ὑβριστικὰ καὶ δεινὰ παθών, Dem. 45.1 ; im superl., 17.23 ; τὸ ὑβριστικόν, die Neigung zur ὕβρις, im Ggstz von σωφρονητικόν, Xen. Mem. 3.10.5 ; – διήγησις ὑβριστική, Erzählung einer Mißhandlung, Dion.Hal. de vi Dem. 11.
• Adv. ὑβριστικῶς , Xen. Cyr. 8.1.33 ; Plat. Charm. 175d u. öfter ; u. Folgde, wie Pol. 1.70.5.
• Adv. ὑβριστικῶς , Xen. Cyr. 8.1.33 ; Plat. Charm. 175d u. öfter ; u. Folgde, wie Pol. 1.70.5.
ὑβριστικός
from ὑβριστής
ὑβριστικός, ή, όν
- given to wantonness, wanton, insolent, outrageous, Plat., etc.:— τὸ ὑβριστικόν an insolent disposition, Xen.:—adv. -κῶς, Plat.; comp. -ώτερον, Dem.