praeclare
praeclare, very clearly, very plainly
praeclārē, adv., v. praeclarus fin. A.
praeclārē, Adv. (praeclarus), I) sehr hell, sehr deutlich, intellegere, Cic.: explicare, Cic. – II) vortrefflich, sehr wohl, gerere negotium, Cic.: meminisse, Cic.: facere, sehr wohl tun = etwas Vortreffliches tun, Cic.; od. sehr wohl tun = helfen, Plin.: praeclarissime facta, Cic.
nocte ‥ cuidam seniori aetate ‥ quidam honorificentissimus in visu adstitit, ita ~e ut recolat adhuc cujus formae illum assimilare potuerit
tuus tunc preclare / fit triangulare / scutum Filius
potent preclare, liceat sibi cuncta vorare, / et sint inflati nec sit modus ebrietati
præclārē, (10) adv., ¶ 1 très clairement, très nettement : Cic. Ac. 1, 33 ¶ 2 excellemment, remarquablement, supérieurement, à merveille : præclare nobiscum actum iri, si Cic. Verr. 2, 1, 9, que nous serons bien heureux, si... ; præclare si Cic. Phil. 13, 8, cʼest à merveille, si... || præclarius Cic. Off. 1, 64 ; -issime Cic. Fam. 3, 8, 5 ; Mil. 96.
praeclārē adv.with sup.
- praeclarus, very clearly, very plainly: intellego: memini.—Excellently, admirably, gloriously: praeclare nobiscum actum iri, si, etc.: se res habebat: simulacrum factum e marmore: nihil nisi praeclarissime facere: pacem volt M. Lepidus; praeclare, si, etc., very good.