praecogitare

praecogitare [CL] , to think about or consider beforehand or in advance, or in preparation or anticipation, to precogitate. b (w. ref. to criminal act or activity, usu. as p. ppl.) to premeditate. c (p. ppl.) previouly noted, aforementioned. voluit ‥ Deus ab eterno et ante seculum omnes homines creare in seculo ‥ quo ~avit et predestinavit eos se creaturum Tract. Ebor. 647; quod ‥ multo plura quam ~averamus addendo et insumendo vix perfecimus Anselm (Ep. 89) III 215; dum ‥ puer vel adolescens vel juvenis conspiciunt beatos, ~ent [v. l. percogitent] quam sit eorum finis ambiguus H. Hunt. CM 2; contra materiam vane glorie de aliquo, cujus delectacio movet in presenti, valde expedit ~are quid de illo delectabili eveniet in futuro Holcot Wisd. 60; Willielmus ~ans terram sibi a Sancto Edwardo concessam invadere ‥ naves parat Eul. Hist. II 34; nolite ~are quid loquamini, dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini Plusc. VI 31 (cf. Matth. x 19: cogitare). b quod per totum annum de aliqua forisfactura non dabunt nisi xij d. praeter homicidium et furtum et heinfar ~ata DB I 269rb; 1304 calumpniati sunt juratores ‥ per maliciam ~atam ‥ ita quod ipse et alii ‥ remittuntur prisone RParl I 160a; 1355 ex malicia ~ata cepit baculum ipsius M. extra manum suam et percussit eam plures ictus SelCCoron 102; 1389 ibi pro antiqua ira ~ando mortem predicti Ricardi percussit eum cum quodam gladio Ib. 100. c ~atus ‥ ælfegus propter consanguinitatis fraternitatem concessit illi ‥ Text. Roff. f. 149r..

Menu

Word wheel

praecogitare

Saved

Recent