communico
communico, to divide with, communicate, impart, share
Could not find communicatum in Logeion dictionaries.
communicatum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: supine of communico
communicatum Noun: masculine accusative singular of communicatus
- I To divide something with one, whether in giving or receiving.
- A In giving, to divide a thing with one, to communicate, impart, to share; esp. freq. of imparting in discourse (very freq. in all periods); constr. usu. aliquid cum aliquo; also inter aliquos, alicui, aliquem aliquā re, cum aliquo de aliquā re and absol.
- α With aliquid cum aliquo: ut si quam praestantiam virtutis, ingenii, fortunae consecuti sunt, impertiant ea suis communicentque cum proximis, Cic. Lael. 19, 70; id. Verr. 2, 5, 47, § 125; id. Div. in Caecil. 11, 33: auxilium sibi te putat adjunxisse, qui cum altero rem communicat, id. Rosc. Am. 40, 116: suam causam cum Chrysogono, id. ib. 48, 140: cum iis praemium communicat, hortaturque ut, etc., Caes. B. G. 7, 37: civitatem nostram vobiscum, Liv. 23, 5, 9: causam civium cum servis fugitivis, Sall. C. 56, 5: at sua Tydides mecum communicat acta (i. e. me socium sumit actorum), Ov. M. 13, 239: consilia cum finitimis civitatibus, to make common cause, to take common counsel, commune, consult, Caes. B. G. 6, 2: cum plebeiis magistratibus, Liv. 6, 11, 7; 28, 28, 5; Suet. Calig. 56: curam doloris cum aliquo, Cic. Fam. 5, 16, 5.—Of discourse: homo, quocum omnia, quae me curā aliquā adficiunt, una communicem, Cic. Att. 1, 18, 1: ea quae didicerant, cum civibus suis communicare non poterant, id. N. D. 1, 4, 8; id. de Or. 1, 15, 66; id. Rosc. Am. 40, 116; Caes. B. G. 6, 20 al.; so cum aliquo de aliquā re: Pompeius, qui mecum... de te communicare solet, Cic. Fam. 1, 7, 3: is mecum de tuā mansione communicat, id. ib. 4, 4, 5: cum compluribus de ratione belli, Suet. Tib. 18. —
- β Aliquid inter aliquos: cum de societate inter se multa communicarent, Cic. Quint. 4, 15: socii putandi sunt, quos inter res communicata est, id. Verr. 2, 3, 20, § 50: ut quibus de rebus vellemus, tu tuis, ego meis, inter nos communicaremus, id. Fam. 15, 4, 2; 11, 27, 2: communicato inter se consilio, Liv. 8, 25, 9 (cf. α); Suet. Dom. 7.—
- γ Alicui aliquid, or de aliquā re (in Cic. only when the other party sharing is expressed by cum and abl.; cf. Krebs, Antibarb. p. 250): quibus communicare de maximis rebus Pompeius consuerat, Caes. B. C. 3, 18 (Dinter, ex conj., quibuscum): hisque omnium domus patent victusque communicatur, id. B. G. 6, 23 fin.; so with redditur, id. ib. 6, 13: sibi communicatum cum alio, non ademptum imperium esse, Liv. 22, 27, 8 Weissenb. ad loc.: id aut ereptum illis est, aut certe nobis cum illis communicatum, Cic. Brut. 73, 254; cf. id. Div. in Caecil. 4, 14 Halm ad loc.; id. Verr. 2, 5, 2, § 5; id. Rosc. Am. 49, 142; Mamert. Pan. Max. 10; Cic. Pis. 39, 94 Ascon.—*
- δ Aliquem aliquā re: communicabo semper te mensā meā, Plaut. Mil. 1, 1, 50 (50).—
- ε Absol.: nonne prius communicatum oportuit? * Ter. And. 239; Cic. Sull. 3, 9: et secundas res splendidiores facit amicitia et adversas partiens communicansque leviores, id. Lael. 6, 22; Quint. 9, 2, 22: ut ad se veniat rationesque belli gerendi communicet, Caes. B. G. 7, 63: consilia communicant, id. B. C. 2, 4 fin.; cf. Sall. C. 18, 5; Suet. Aug. 75 fin.; Plin. 11, 30, 36, § 108; Quint. 9, 2, 22.—
- 2 Transf. of things: aliquid cum aliquā re, to join to an equal part, to unite: viri, quantas pecunias ab uxoribus dotis nomine acceperunt, tantas ex suis bonis cum dotibus communicant, Caes. B. G. 6, 19: privabo potius illum debito testimonio, quam id cum meā laude communicem, Cic. Ac. 2 (Luc.), 1, 3; id. Fam. 12, 2, 1.—
- 3 In late Lat.: cum aliquo or alicui, to have intercourse with an inferior: ne cum peregrinis communicarent, Just. 36, 2, 15: malis, with evil-disposed persons, Aug. Ep. 162: ne communices homini indocto, Vulg. Ecclus. 8, 5.—Also alicui rei, to take part in, Vulg. 1 Tim. 5, 22.—
- B In receiving, to share something with one, to lake or receive a part, to partake, participate in (also class.).
- α Aliquid cum aliquo: ut me juves Conmunicesque hanc mecum meam provinciam, Plaut. Trin. 1, 2, 153 (191); cf.: provinciam cum Antonio, Cic. Pis. 2, 5: inimicitias mecum, id. Fam. 15, 21, 2: qui sibi cum illo rationem communicatam putat, believes that he has all things in common with him, id. Rosc. Am. 49, 142; cf. id. ib. 48, 140; id. Div. in Caecil. 4, 14; cf. id. Verr. 2, 5, 2, § 5 Zumpt; Liv. 22, 27, 8: haud dubitavit (Thalestris) fateri ad communicandos cum rege liberos se venisse, Curt. 6, 5, 30 Vogel ad loc.—
- β Absol.: primo labores et discrimina, mox et gloriam communicabat, Tac. Agr. 8.—
- γ Alicui (late Lat.): altari Christi, to receive the sacrament, Aug. Ep. 162; id. contra Cresc. 3, 36.—
- II In Tertull., acc. to communis, II., to make common, i.e. low, base, to contaminate, defile, Tert. Spect. 17; id. Patient. 8.
- 1. gemeenschappelijk doen, verenigen, bijeenvoegen; ➤ causam civium cum servis communicavit;
- 2. met iem. delen [paupertatem];
- 3. iem. iets mededelen, iets met iem. bespreken, iem. aan iets laten deelnemen (alqd cum alqo) [consilium];
- 4. geven, toekennen [praemium]; II. intr.
- 1. beraadslagen [de maximis rebus];
- 2. (postklass.) omgaan met;
- 3. (eccl.) (a) het avondmaal ontvangen, ter communie gaan; (b) de communie uitreiken.
分給。相談。相交。 Mensa sua — eum 請彼同席。Adversas res leviores communicans facit amicitia 有知己易耐不順之事。Qui velint cum periculis nostris sua communicare 甘心同險之人。Mecum inimicitias communicasti 汝以吾仇爲汝仇也。Homo mihi deest, cuicum omnia, quae me cura afficiunt, una communicem 吾缺一人以相談罣念之事。Qui mecum saepissime de te communicare solet 彼此恒提及爾。
Suggest a Translation
See an image
- communis, to divide with, communicate, impart, share: alqd cum proximis: vobiscum praemia laudis: civitatem nostram vobiscum, L.: causam civium cum servis, S.: At sua Tydides mecum communicat acta, O.: cum finitimis civitatibus consilia, to consult, Cs.: cum plebeis magistratibus, L.: ea quae didicerant, cum civibus suis communicare: alqd cum alio, Cs.: de societate inter se multa: quos inter res communicata est: sibi communicatum cum alio, non ademptum imperium, L.: tibi gloria cum Crasso communicata: nonne prius communicatum oportuit? T: communicandae laudis causā loquor: (res) adversas partiens communicansque leviores: gloriam, Ta.—To share in, take part, partake, participate in: provinciam cum Antonio: qui sibi cum illo rationem communicatam putat, regards that man's cause as his own.— To join, unite, add, connect: pecunias ex suis bonis cum dotibus, Cs.: id cum meā laude.
-
…quem ad perturbandam rem publicam inopia atque mali mores stimulabant. Cum hoc Catilina et Autronius circiter Nonas Decembris consilio communicato parabant in Capitolio Kalendis Ianuariis L. Cottam et L. Torquatum consules interficere, ipsi fascibus correptis Pisonem cum…
Sallust, Catilina
-
…eum magnae copiae concurrebant, opibus coniurationis fretus, simul alienum suis rationibus existumans videri causam civium cum servis fugitivis communicavisse. Sed postquam in castra nuntius pervenit Romae coniurationem patefactam, de Lentulo et Cethego ceterisque, quos supra memoravi…
Sallust, Catilina
-
…alariis Transpadanis uti negarem, id etiam populo se remisisse scribit ; quod vero illius erat solius, id mecum communicat equitibus auxiliariis, inquit, cum amplius frumenti postularemus. illud vero pusilli animi et ipsa malevolentia ieiuni atque inanis…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…aliquando dicere male aliquem locutum esse, si qui vere ac libere locutus sit, desinant suam causam cum Chrysogono communicare, desinant, si ille laesus sit, de se aliquid detractum arbitrari, videant ne turpe miserumque sit eos…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…nisi ut in me veterani incitentur ; quod ego periculum non extimesco, modo vestri facti gloriam cum mea laude communicet. ita nec Pisoni qui in eum primus invectus est nullo adsentiente, nec mihi qui idem tricesimo post die…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…amens sim ; sed tamen sunt alia maiora. nam bellicas laudes solent quidam extenuare verbis easque detrahere ducibus, communicare cum multis, ne propriae sint imperatorum. et certe in armis militum virtus, locorum opportunitas, auxilia sociorum…
Cicero, pro Marcello
-
…pristino statu nostro retineamus, sed ut quam honestissime lugeamus, nemo est omnium, quicum potius mihi quam tecum communicandum putem ; nec enim clarissimorum virorum, quorum similes esse debemus, exempla neque doctissimorum, quos semper coluisti ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…horum tibi idoneus visus est, qui aetate honore auctoritate antecellunt, cum quo ; de ; dedicatione communicares quorum quidem tu non contempsisti sed pertimuisti dignitatem. an tu auderes quaerere ex P. Servilio aut ex M…
Cicero, de Domo sua
-
…in quo non sit coniunctum consilium tuum cum meo, supersedeas hoc labore itineris. sin autem est quod mecum communicare velis, ego te exspectabo ; tu, quod tuo commodo fiat, quam primum velim venias, sicut intellexi…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…ut ipsi C. Mario paene hic melius quam ipse illa scire videatur ; sin de iure civili, tecum communicabit, te hominem prudentissimum et peritissimum in eis ipsis rebus, quas abs te didicerit, dicendi arte superabit .…
Cicero, de Oratore