concieo
Frieze-Dennison Vergil
Could not find conciuit in Logeion dictionaries.
conciuit Verb: perfect active indicative 3rd singular of concieo
- concit, Lucr. 6, 410: concibant, Tac. H. 5, 19: conciret, id. A. 11, 19: concirent, id. ib. 3, 38 fin.: concire, id. ib. 3, 40; 12, 15: conciri, Liv. 25, 27, 9: concīta, Lucr. 2, 267; Val. Fl. 2, 460; Luc. 5, 597; cf. cieo and the other compounds), v. a., to urge, bring, or assemble together, by exciting or rousing, to collect: cum perturbatione commovere, Non. p. 90, 7 (freq. in the ante-class. and post-Aug. per., esp. in Lucr. and Tac.; in Quint. and in Hor. perh. only once in part. perf.; v. under II. A.; not in Cic.).
- I Prop.: populum, Pac. ap. Non. p. 90, 12 (Trag. Rel. v. 141 Rib.); cf.: homines miraculo rei novae, Liv. 1, 59, 3: exercitum ex totā insulā, id. 25, 27, 9: multitudinem ad se, id. 1, 8, 5: ad arma, Vell. 2, 74: donis auxilia concibant, Tac. H. 5, 19: remotos populos, id. A. 3, 38: propiores Gallos, id. ib. 3, 40: nunc concienda plebs, Liv. 4, 55, 3 al.—
- b Of inanim. and abstr. objects, to move violently, to shake, stir up: cur (Juppiter) tenebras et fremitus et murmura concit? Lucr. 6, 410: quendam aestum, id. 6, 826: concitus imbribus amnis, Ov. M. 3, 79; cf.: (verba) quae mare turbatum, quae concita flumina sistant, id. ib. 7, 154: navis concita, id. ib. 4, 706: murali concita Tormento saxa, Verg. A. 12, 921: mors concita ob cruciatus, hastened, Plin. 25, 3, 7, § 23 (Sillig, conscita): fulmina et tonitrus, Sil. 12, 611.—
- II Trop.
- A To rouse, excite, stir up, provoke: hostem, Tac. A. 11, 19; cf.: Mela accusatorem concivit Fabium, id. ib. 16, 17.—Esp. in part. perf.: immani concitus irā, Verg. A. 9, 694; cf. Ov. M. 7, 413: Aonio concita Baccha deo, id. A. A. 1, 312; cf.: pulso Thyias concita tympano, * Hor. C. 3, 15, 10: divino concita motu, inspired, Ov. M. 6, 158; cf. id. ib. 3, 711: mater (corresp. with male sana), id. ib. 4, 519: (mater) fraude aliquorum concita (sc. in filium), * Quint. 11, 1, 65; cf.: concita dea, enraged, Sil. 2, 543: conciti per largitionem veterani, Tac. A. 1, 10.—
- B To excite, produce, cause action, passion, disquiet, evil, etc. (the flg. taken from the agitated sea; cf. strages, Att. ap. Non. p. 90, 9; Trag. Rel. v. 399 Rib.; cf. also Plaut. Merc. 5, 2, 36 (877), and id. Trin. 2, 3, 8 (399)): uxori turbas, Plaut. Am. 1, 2, 14 (476); Ter. Heaut. 970: tantum mali, Plaut. Men. 5, 5, 4 (902); Afran. ap. Non. p. 90, 10: hanc iram, Ter. Hec. 313: seditionem, Tac. A. 14, 17: varios motus animorum, id. H. 1, 4 et saep.
➳ impf. conciebant Pacuv. 141 ; concibant Tac. H. 5, 19 || part. concĭtus, mais concītus Lucr. 2, 267 ; Luc. 5, 597 ; Val. Flacc. 2, 460 ; 5, 576.
- 1. bijeenbrengen, bij elkaar brengen, verzamelen, op de been brengen (ihb. milit.) [multitudinem ad se; exercitum ex tota insula; totam urbem];
- 2. in (snelle) beweging brengen, aanzetten; ➤ equus calcaribus concitus; — p. adj. concitus, a, um snel, snelstromend [navis; flumen];
- 3. (pol.) opruien, tot opstand aanzetten [populos; plebem contionibus; homines ad arma; per largitionem veteranos];
- 4. teweegbrengen, veroorzaken [tantum mali; seditionem; bellum; motūs animorum];
- 5. (poët.; postklass.) ophitsen, prikkelen, kwaad maken [duces; accusatorem]; ➤ concitus irā geïrriteerd.
-
…optimos viros foro pellis, cum ardentis faces in vicinorum tecta iactas, cum aedis sacras inflammas, cum servos concitas, cum sacra ludosque conturbas, cum uxorem sororemque non discernis, cum quod ineas cubile non sentis, tum…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…sublime ventis expulsum rapi saxum aut procellis, vel globosos turbines existere ictos undis concursantibus nisi quas terrestres pontus strages conciet aut forte Triton fuscina evertens specus subter radices penitus undanti in freto molem ex profundo saxeam ad caelum eruit dubitat…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…quaeratur adulter Sive virum mavis fallere, falle viro In nemus et saltus thalamo regina relicto Fertur, ut Aonio concita Baccha deo. A, quotiens vaccam vultu spectavit iniquo, Et dixit domino cur placet ista meo Aspice ,…
Ovid, Ars Amatoria
-
…. Prima deum magnis canimus freta pervia natis fatidicamque ratem, Scythici quae Phasidis oras ausa sequi mediosque inter iuga concita cursus rumpere flammifero tandem consedit Olympo. Phoebe, mone, si Cymaeae mihi conscia vatis stat casta cortina domo…
C. Valerius Flaccus , Argonautica
-
…intercessionem comparauere. posteroque die cum ex composito relatum ad senatum esset de seditione quam Maecilius Metiliusque largitione pessimi exempli concirent, eae orationes a primoribus patrum habitae sunt ut pro se quisque iam nec consilium sibi suppetere diceret, nec…
Livy, ab Urbe Condita
-
…rotat. vox reddita tandem, vox horrenda viris ; tum facta silentia vati heu quaenam aspicio. nostris modo concitus ausis aequoreos vocat ecce deos Neptunus et ingens concilium. fremere et legem defendere cuncti hortantur. sic amplexu ,…
C. Valerius Flaccus , Argonautica
-
…cervice subirent, qualia nunc hominum producit corpora tellus ille manu raptum trepida torquebat in hostem altior insurgens et cursu concitus heros. Sed neque currentem se nec cognoscit euntem tollentemve manus saxumve immane moventem ; genua labant, gelidus concrevit…
Vergil, Aeneid
-
…vita est cuius acceptae pudet. Med. Retineuda non est cuius acceptae pudet. Ias. Quin potius ira concitum pectus doma, placare natis. Med. Abdico eiuro abnuo meis Creusa liberis fratres dabit Ias. Regina natis…
Seneca, Medea
-
…unicum, fuge et scelestas hostium vita manus, eversa domus est funditus, regna occidunt, hospes quis iste concitos currus agit germane, vultus veste furabor tuos. quid, anime demens, refugis externos times domus timenda est…
Seneca, Agamemnon
-
…adhuc potuissent inmensi validas aevi contemnere vires. Denique tantopere inter se cum maxima mundi pugnent membra, pio nequaquam concita bello, nonne vides aliquam longi certaminis ollis posse dari finem, vel cum sol et vapor omnis omnibus epotis…
Lucretius, De Rerum Natura