contemplor
contemplor, to gaze at, view attentively, survey, behold, observe, contemplate
Could not find contemplarier in Logeion dictionaries.
contemplarier Verb: present passive infinitive of contemplor
- I Physically.
- α Absol.: sed Is hac abiit; contemplabor, Plaut. Cist. 4, 2, 35 (705): satis ut contemplata modo sis, Ter. Heaut. 617: contemplator, cum, etc., Lucr. 2, 113; 6, 189; Verg. G. 1, 187; 4, 61.—
- β With obj. acc.: cum intueor et contemplor unumquemque vestrum, Cic. Planc. 1, 2: contemplari unum quidque otiose et considerare coepit, id. Verr. 2, 4, 15, § 33: cum caelum suspeximus caelestiaque contemplati sumus, id. N. D. 2, 2, 4: oculis pulchritudinem rerum, id. ib. 2, 38, 98; cf. Hor. S. 1, 2, 91: loci naturam ab omni parte, Liv. 35, 28, 2: aliquem, Plaut. Poen. 5, 3, 10 (1129): vultum, Ter. Phorm. 210: lituras codicis, Cic. Verr. 2, 3, 16, § 41: nummos in arcā, Hor. S. 1, 1, 67: udum Tibur, id. C. 3, 29, 6 al.—
- II Mentally (several times in Cic.): propone tibi duos reges, et id animo contemplare, quod oculis non potes, Cic. Deiot. 14, 40: aliquid secum considerare et contemplari, id. Off. 1, 43, 153: ut totam causam acerrime contemplemini, id. Fl. 11, 26: res, id. N. D. 1, 27, 77.—Absol., Cic. de Or. 1, 33, 151.
➳ étymologie d. P. Fest. 38.
- 1. kijken, staren naar, onderzoeken;
- 2. (metaf.) beschouwen, overwegen [animo].
- to gaze at, view attentively, survey, behold, observe, contemplate: satis ut contemplata modo sis, T.: Contemplator item, cum, etc., V.: unumquemque vestrum: oculis pulchritudinem rerum: voltum, T.: lituras codicis: nummos in arcā, H. — Fig., to consider, regard, contemplate: id animo quod oculis non potes: aliquid secum: causam: omni acie ingeni, reflect.
-
…dubitare possit quin ad eas res hominum natura nullo emolumento invitata rapiatur. videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur ut pulsi recurrant ut aliquid scire se gaudeant ut id aliis narrare gestiant ut pompa, ludis…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…contra, iudices, vos oro et obtestor ut totam causam quam maxime intentis oculis, ut aiunt, acerrime contemplemini. nihil religione testatum, nihil veritate fundatum, nihil dolore expressum, contraque omnia corrupta libidine, iracundia ,…
Cicero, pro Flacco
-
…, si iam tum, cum erit inclusus in corpore, eminebit foras et ea, quae extra erunt, contemplans quam maxime se a corpore abstrahet. Namque eorum animi, qui se corporis voluptatibus dediderunt earumque se quasi ministros…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…quidem videtur inquit oratione prima pars. Quid enim potest esse tam apertum tamque perspicuum, cum caelum suspeximus caelestiaque contemplati sumus, quam esse aliquod numen praestantissimae mentis quo haec regantur quod ni ita esset, qui potuisset adsensu omnium…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…navigii videris, non dubitare quin id ratione atque arte moveatur, aut cum solarium vel descriptum vel ex aqua contemplere, intellegere declarari horas arte non casu, mundum autem, qui et has ipsas artes et earum artifices et…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…factus sum scis quem dicam egique omnis illos adulescentis, quos ille iactitat. difficile est loqui ; te autem contemplans absentem et quasi tecum coram loquerer non e depol, quantam rem e geris neque qua ntum facinus fe ceris…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…; sic modo in oratione Crassi divitias atque ornamenta eius ingeni per quaedam involucra atque integumenta perspexi, sed ea contemplari cum cuperem, vix aspiciendi potestas fuit ; itaque nec hoc possum dicere, me omnino ignorare, quid possideat…
Cicero, de Oratore
-
…contrarium. sed credo deos immortalis sparsisse animos in corpora humana, ut essent qui terras tuerentur quique caelestium ordinem contemplantes imitarentur eum vitae modo atque constantia. nec me solum ratio ac disputatio impulit ut ita crederem, sed nobilitas…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…scilicet, Africanus, uni paene nam in hoc fere uno sunt cetera, ut numquam a se ipso intuendo contemplandoque discedat, ut ad imitationem sui vocet alios, ut sese splendore animi et vitae suae sicut speculum praebeat civibus…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…cuiusdam ac prudentiae, qui modo insunt in ea re, de qua scribimus, anquirentibus nobis omnique acie ingeni contemplantibus ostendunt se et occurrunt ; omnesque sententiae verbaque omnia, quae sunt cuiusque generis maxime inlustria, sub acumen stili…
Cicero, de Oratore