despondeo
despondeo, to promise to give, promise, pledge
Could not find despondit in Logeion dictionaries.
despondit Verb: perfect active indicative 3rd singular of despondeo
- I Lit.
- A In gen. (rarely): librum alicui, Cic. Att. 13, 12, 3: Syriam homini, id. ib. 1, 16, 8: domum, hortos, Baias sibi, id. ib. 11, 6, 6: imperium Orientis Romanis, Liv. 26, 37: consulatum, id. 4, 13: Tarpeias arces sibi (sc. diripiendas, with promittere), Luc. 7, 758.— Far more freq. and class.,
- B In partic. t. t., to promise in marriage, to betroth, engage: qui spoponderat filiam, despondisse dicebatur, quod de sponte ejus, id est de voluntate exierat, Varr. L. L. 6, § 71 Müll.: filiam alicui, Plaut. Aul. 2, 2, 28 (205); id. Rud. 4, 8, 5 (1269); Ter. Heaut. 784; Cic. Att. 1, 3 fin.; id. de Or. 1, 56, 239; id. Clu. 64, 179; Liv. 1, 26; 1, 39; Ov. M. 9, 715: vos uni viro, Vulg. 2 Cor. 11, 2 et saep.—Absol.: placuit despondi (sc. eam), Ter. And. 102; cf.: sororem suam in tam fortem familiam, Plaut. Trin. 5, 2, 9 (1133); and: filiam suam in divitias maxumas, id. Cist. 2, 3, 57 (599). —Rarely with sibi: Orestillae filiam sibi, to espouse, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 7.—Pass. impers.: intus despondebitur, Ter. And. 980.—
- 2 Transf., facete: bibliothecam tuam cave cuiquam despondeas, quamvis acrem amatorem inveneris, Cic. Att. 1, 10, 4.—
- II Trop.
- A To promise, give up, devote to: spes reipublicae despondetur anno consulatus tui, Cic. Fam. 12, 9, 2: perjuria meritis poenis, Val. Fl. 7, 509.—
- B With predom. idea of removing, putting away from one's self, to give up, yield, resign. So esp. freq. in Plaut.: animum, to lose courage, to despair, despond: ne lamentetur neve animum despondeat, Plaut. Mil. 1, 1, 6 (6); 4, 2, 63 (1053); id. Merc. 3, 4, 29 (616); id. Men. prol. 35; Varr. R. R. 3, 5, 6; in the same sense, animos, Liv. 3, 38; 26, 7; 31, 22; and simply, despondere, Col. 8, 10, 1: sapientiam, to despair of acquiring wisdom, Col. 11, 1, 11; cf.: nempe quas spopondi? St. Immo, quas despondi, inquito, have got rid of by promising, i. e. by being security for others, Plaut. Trin. 2, 4, 25 (426) Ritschl (Fleck. dependi).
➳ pf. despopondi Tert. Fug. 5.
- 1. formeel beloven, toezeggen [Romanis imperium orientis]; ➤ bibliothecam tuam cave cuiquam despondeas (Cic.);
- 2. sibi alqd voor zichzelf bedingen [consulatum];
- 3. een dochter verloven; ➤ filiam alci ~; sororem in tam fortem familiam ~; alci invito filiam suam ~ opdringen; v.d. bruidegom: sibi alqam ~ zich met een meisje verloven;
- 4. opgeven [animum of animos de moed verliezen].
許下。 定親。— animum 死心。將自刎。— filiam suam ei 許己女於彼爲妻。 — sibi eam 與其定親。— sapientiam 不復望爲賢。
Suggest a Translation
See an image
- to promise to give, promise, pledge: librum alicui: Romanis imperium Orientis, L.—To promise in marriage, betroth, engage: ei filiam suam: virgo desponsa uni ex Curiatiis, L.: tibi Ianthen, O.: Desponsam esse dicito, call it an engagement, T.: intus despondebitur, T.—Fig., to betroth: spes rei p. despondetur anno consulatūs tui, i. e. is linked with. —To give up, yield, lose: animos, be despondent, L.
-
…μέτρῳ καὶ λώιον, si modo potuissem. nunc illam περὶ τελῶν σύνταξιν sane mihi probatam Bruto ut tibi placuit despondimus, idque tu eum non nolle mihi scripsisti. ergo illam Ἀκαδημικήν, in qua homines nobiles illi quidem sed…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…ascribit, αἴ κε δύνηαι. nunc illam περὶ Τελῶν σύνταξιν sane mihi probatam Bruto, ut tibi placuit, despondimus, idque ; tu ; eum non nolle mihi scripsisti. ergo illam Ἀκαδημικήν, in qua homines…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…te litteras antea quibus erat scriptum Tulliam nostram Crassipedi pr. ; non. ; April. esse desponsam, ceteraque de re publica privataque perscripseram. postea sunt i haec acta non. Apr. senatus consulto Pompeio…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…minus exorabilem, meum studium nec sibi nec tibi defuisse. Tulliolam C. Pisoni L. f. Frugi despondimus. Scr. Romae in. a. . CICERO ATTICO SAL. crebras exspectationes nobis tui commoves. nuper…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. praeterea typos tibi mando quos in tectorio atrioli possim includere et putealia sigillata duo. bibliothecam tuam cave cuiquam despondeas, quamvis acrem amatorem inveneris ; nam ego omnis meas vindemiolas eo reservo ut illud subsidium senectuti parem. de…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Hortensio Q. Metello consulibus ut hunc Oppianicum aliud agentem ac nihil eius modi cogitantem ad hanc accusationem detraheret invito despondit ei filiam suam, illam quam ex genero susceperat, ut eum nuptiis adligatum simul et testamenti spe devinctum posset…
Cicero, pro Cluentio
-
…. Crassus peteret eumque maior natu et iam consularis Ser. Galba adsectaretur, quod Crassi filiam Gaio filio suo despondisset, accessisse ad Crassum consulendi causa quendam rusticanum, qui cum Crassum seduxisset atque ad eum rettulisset responsumque ab eo…
Cicero, de Oratore
-
…omnem omnibus studiosis ac fautoribus illius victoriae παρρησίαν eripui, Pisonem consulem nulla in re consistere umquam sum passus, desponsam homini iam Syriam ademi, senatum ad pristinam suam severitatem revocavi atque abiectum excitavi, Clodium praesentem fregi in senatu…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…consoler te perniciosa loquebatur de mansione tua. L. vero Lentulus Hortensi domum sibi et Caesaris hortos et Baias desponderat. omnino haec eodem modo ex hac parte fiunt, nisi quod illud erat infinitum. omnes enim qui in…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. exigua enim spes est rei p. nam nullam non libet dicere, sed, quaecumque est, ea despondetur anno consulatus tui. vale. Scr. Romae circ. K. Quint a. . CICERO CASSIO S…
Cicero, Epistulae ad Familiares