dissipo
dissipo, to spread abroad, scatter, disperse
Could not find dissipabis in Logeion dictionaries.
dissipabis Verb: future active indicative 2nd singular of dissipo
- I Lit.
- A In gen.: claras scintillas dissupat ignis, Lucr. 6, 163; cf. id. 6, 181: ignis totis se passim dissipavit castris, Liv. 30, 5: (Medea dicitur) in fuga fratris sui membra in iis locis, qua se parens persequeretur, dissipavisse, Cic. de Imp. Pomp. 9, 22; cf.: ossa Quirini, Hor. Epod. 16, 14: qui dissipatos homines congregavit et ad societatem vitae convocavit, Cic. Tusc. 1, 25, 62; cf.: dispersi ac dissipati discedunt, Caes. B. G. 5, 58, 3; 2, 24, 4; id. B. C. 1, 55, 1 et saep.: dissupat in corpus sese cibus omne animantum, Lucr. 1, 350; cf.: piceum venenum per ossa, Ov. M. 2, 801; Cic. Div. 1, 34 fin.—Mid.: hostes dispersi dissipantur in finitimas civitates, Hirt. B. G. 8, 5 fin. Herz.; cf. Liv. 2, 28.—
- B In partic.
- 1 Milit. t. t., to disperse, rout, scatter, put to flight: phalangem (for which, shortly after, disjecerunt), Liv. 44, 41: ordines pugnantium, id. 6, 12 fin.; Front. Strat. 2, 2, 11: aciem, id. ib. 2, 1, 14: hostes, Cic. Fam. 2, 10, 3: classem, Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 14: in fugam, Liv. 8, 39, 8; cf Flor. 4, 11, 6: omnes copias, id. 3, 5, 11: praesidia, id. 4, 9, 4 et saep.—Hence poet.: aper dissipat canes, Ov. F. 2, 231; id. M. 8, 343.—
- b Transf., of abstract subjects: dissipata fuga, Liv. 28, 20; 38, 27; cf.: collectis ex dissipato cursu militibus, id. 2, 59; 9: respublica dispersa et dissipata, dissolved, id. 2, 28.—
- 2 Medic. t. t., like discutere, to disperse, dissipate, discuss morbid matter: humorem, Cels. 5, 28, 7: suppurationem, Scrib. Comp. 263.—
- 3 Pregn., to demolish, overthrow, destroy; to squander, dissipate: statuam deturbant, affligunt, comminuunt, dissipant, Cic. Pis. 38, 93; cf. turres, Vitr. 1, 5; Cic. Rep. 3, 33: ignis cuncta disturbat et dissipat, id. N. D. 2, 15, 41: alii animum statim dissipari alii diu permanere censent, id. Tusc. 1, 9, 18; cf. id. ib. 1, 11, 24: a majoribus possessiones relictas disperdere et dissipare, id. Agr. 1, 1, 2; cf.: rem familiarem, id. Fam. 4, 7, 5: patrimonium, Crassus in Cic. de Or. 2, 55: avitas opes per luxum, Tac. A. 13, 34: reliquias reip., Cic. Phil. 2, 3, 6: terram, Vulg. Ezech. 30, 12 et saep.
- II Trop.
- A In gen., to disperse, spread abroad, circulate, disseminate, scatter: omnia fere, quae sunt conclusa nunc artibus, dispersa et dissipata quondam fuerunt, Cic. de Or. 1, 42: facilius est enim apta dissolvere quam dissipata conectere, id. Or. 71, 235; so of discourse, unconnected, ill-arranged, id. ib. 65 fin.; 70, 233; and transf. to the speaker: (Curio) cum tardus in cogitando, tum in instruendo dissipatus fuit, id. Brut. 59 fin.: famam istam fascium dissipaverunt, they have spread abroad, published, id. Phil. 14, 6, 15; cf. Suet. Galb. 19; and with acc. and inf.: cum homines lauti et urbani sermones hujusmodi dissipassent, me magna pecunia a vera accusatione esse deductum, id. Verr. 2, 1, 6, 17 fin.; id. Fl. 6, 14; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1 fin.; Suet. Vesp. 6: dissipatum passim bellum, Liv. 28, 3.—
- B In partic. (acc. to I. B. 3.): dissipat Evius curas edaces, drives away, Hor. C. 2, 11, 17: amplexus, disturbs, interrupts, Stat. S. 3, 2, 57.
➳ dissup- Enn. Scen. 118 || tmèse disque supatis Lucr. 1, 651.
- 1. uiteenstrooien, verspreiden, verdelen [piceum per ossa venenum]; ➤ Medea in fuga fratris sui membra in eis locis dissipavit quā;
- 2. (een gerucht e.d.) rondstrooien, verbreiden [famam];
- 3. uiteenjagen [milites];
- 4. (metaf.) verkwisten, verdoen [rem familiarem; hereditatem];
- 5. vernielen, verwoesten [tecta]; ➤ homo fractus et paene dissipatus; / p. adj. dissipātus, a, um (a) verstrooid, verjaagd [milites]; (b) onsamenhangend [oratio]; ➤ facilius est apta dissolvere quam dissipata conectere.
散盡。拆。浪費。— patrimonium conviviis 擺豐筵而盡家貲。— famam 傳名。— exercitum 打散兵馬。— statuam 破像。
Suggest a Translation
See an image
- dis + * supo, throw, to spread abroad, scatter, disperse: ignis se dissipavit, L.: fratris membra: dissipatos homines congregare: venenum per ossa, O.: in mille curias dissipata res p., L.—To disperse, rout, scatter, put to flight: ordines pugnantium, L.: in fugam dissipari, L.: obliquo latrantīs ictu, O.— In P. perf., disordered, scattered: dissipata fuga, L.: cursus, L.— To demolish, overthrow, destroy, squander, dissipate: statuam: ignis cuncta dissipat: a maioribus possessiones relictas: rem familiarem.—Fig., to disperse, spread abroad, circulate, disseminate, scatter: famam: sermones huiusmodi, me esse deductum, etc.: dissipatum passim bellum, L.—To drive away: Curas, H.
-
…hostium castra nostra compleri, legiones premi et paene circumventas teneri, calones, equites, funditores, Numidas diversos dissipatosque in omnes partes fugere vidissent, desperatis nostris rebus domum contenderunt Romanos pulsos superatosque, castris impedimentisque eorum hostes potitos…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sentiunt ; quorum est magna pro tuis maximis clarissimisque virtutibus multitudo. habemus etiam rationem rei familiaris tuae, quam dissipari nolumus. nam, etsi nullam potest accipere iniuriam, quae futura perpetua sit, propterea quod neque is ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…de visceribus tuis et fili tui satis facturus sis quibus debes, ego acceptam ex aerario pecuniam tuo nomine frustra dissiparim. sed tamen et M. Antonio, quantum tu scripseras, ; et ; Caepioni tantundem solutum…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…tectis expulsi nullo loco diutius consistere auderent nec silvarum praesidio tempestatibus durissimis tegi possent, dispersi magna parte amissa suorum dissipantur in finitimas civitates. Caesar tempore anni difficillimo, cum satis haberet convenientes manus dissipare, ne quod initium belli…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Medea illa quondam fugisse dicitur, quam praedicant in fuga fratris sui membra in eis locis qua se parens persequeretur dissipavisse, ut eorum conlectio dispersa maerorque patrius celeritatem consequendi retardaret. sic Mithridates fugiens maximam vim auri atque argenti pulcherrimarumque…
Cicero, pro Lege Manilia
-
…cum parui vobis ac si scelestum est amare patriam, pertuli poenarum satis eversa domus est, fortunae vexatae, dissipati liberi, raptata coniunx, frater optimus, incredibili pietate, amore inaudito, maximo in squalore volutatus est ad…
Cicero, pro Sestio
-
…sua Saxa diviserat recordamini, per deos immortalis patres conscripti, quid hoc biduo timuerimus a domesticis hostibus rumoribus improbissimis dissipatis. quis liberos, quis coniugem aspicere poterat sine fletu quis domum, quis tecta, quis larem familiarem aut…
Cicero, Philippicae
-
…Rhodiis non essem interpellatus, fortasse tota sublata esset ; tamen magna ex parte profligata est, quoniam quidem classis dissipata est adventus nostri timore, milites ducesque effugerunt onerariae omnes ad unam a nobis sunt exceptae. certe quod maxime…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…verborum nostros ad pugnam evocant. Nullo ab nostris dato responso, ubi visum est, sub vesperum dispersi ac dissipati discedunt. Subito Labienus duabus portis omnem equitatum emittit ; praecipit atque interdicit, proterritis hostibus atque in fugam coniectis…
Julius Caesar, Gallic War
-
…concreta ea videtur aut qui primus, quod summae sapientiae Pythagorae visum est, omnibus rebus imposuit nomina aut qui dissipatos homines congregavit et ad societatem vitae convocavit, aut qui sonos vocis, qui infiniti videbantur, paucis litterarum notis…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes