emineo
emineo, to stand out, project, reach upward
Frieze-Dennison Vergil
Could not find eminendi in Logeion dictionaries.
eminendi Verb: present passive gerundive plural, Verb: present active gerund singular, Verb: present passive gerundive singular, Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive singular of emineo
- I Lit.
- A In gen. (syn.: exstare, excedere): cum ex terra nihil emineret, quod contemplationi caeli officere posset, Cic. Div. 1, 42: globus terrae e mari, id. Tusc. 1, 28: stipites ex terra, Caes. B. G. 7, 73, 6; cf.: stipites ab ramis, id. ib. § 3: belua ponto, Ov. M. 4, 690: rupes aequore, Luc. 2, 667: moles aquā, Curt. 4, 2, 21: oculi extra terram, Plin. 17, 21, 35, § 154: balaena dorso multum super aquas, id. 9, 6, 5, § 14: super corpus quasi verrucula, Cels. 5, 28, 14: ferrum per costas, Liv. 8, 7 et saep.—Absol., Caes. B. C. 1, 41, 4; 2, 9, 1; Sall. J. 94, 2; Lucr. 1, 780 et saep.; cf. alte, Ov. M. 15, 697: hasta in partes ambas, id. ib. 5, 139: jugum in mare, Caes. B. C. 2, 24, 3; cf.: lingua in altum (i. e. mare), Liv. 44, 11.—
- B In partic., in painting, to stand out in relief, be prominent, as the lights in a picture, Cic. de Or. 3, 26, 101; Quint. 2, 17, 21; 8, 5, 26; Plin. 35, 11, 40, § 131 al.; cf. eminentia, I.—
- II Trop., to be prominent, stand out, become conspicuous (syn.: eluceo, praecello, excello, appareo, praesto, antecedo).
- A In gen.: animus, cum erit inclusus in corpore, eminebit foras, will extend beyond, Cic. Rep. 6, 26 Mos.: ii quorum eminet audacia atque projecta est, id. Clu. 65, 183: quod quo studiosius ab ipsis opprimitur et absconditur, eo magis eminet et apparet, comes out, becomes visible, id. Rosc. Am. 41 fin.; cf. id. Verr. 2, 5, 62 Zumpt N. cr.; id. Tusc. 2, 26 fin.; Quint. 2, 12, 7; 11, 1, 56; 11, 3, 73 Spald.; Liv. 2, 5 fin.; 2, 10 al.; Curt. 4, 1, 24; 8, 1, 50; Ov. F. 3, 250: vix ex gratulando miser jam eminebam, was but now emerging from the flood of congratulations, Plaut. Capt. 3, 2, 5 (502): vox eminet una, makes itself distinctly audible, Ov. M. 15, 607.—
- B In partic., to be prominent, conspicuous through one's (good) qualities, to distinguish one's self, be eminent: Demosthenes unus eminet inter omnes in omni genere dicendi, Cic. Or. 29 fin.; so with inter, Quint. 8, 5, 9; 12, 5, 5; cf. with super, Flor. 4, 2, 10: in aliqua re, Quint. 1, 12, 15; 2, 3, 6; 8, 3, 64 al.: aliqua re, Vell. 2, 127, 2; 2, 130, 1; Quint. 2, 8, 4; 3, 8, 65.—Absol.: excellit atque eminet vis, potestas, etc., Cic. Rep. 2, 28; so with excellit, Tac. Or. 32: quae (sententiarum ornamenta) emineant pauciora, Cic. Or. 24, 81; so Liv. 5, 36; Vell. 2, 49 al.: altius, Nep. Chabr. 3, 3.
- —Hence, ēmĭnens, entis, P. a., standing out, projecting, prominent, high, lofty.
- A Lit. (syn. editus): promontoria, Caes. B. C. 2, 23, 2: trabes, id. ib. 2, 9, 5: saxa, Sall. J. 93, 4: oculi, Cic. Vatin. 2: genae leviter, id. N. D. 2, 57, 143: statura, Suet. Calig. 50: capita papaverum, Front. Strat. 1, 1, 4; Flor. 1, 7, 7: aedes, standing on high ground (opp. plana), id. 1, 9, 4: nihil (in globo), Cic. N. D. 2, 18; cf. id. ib. 1, 27; cf. also the art. eminentia: patibulo eminens affigebatur, Sall. H. Fragm. ap. Non. 366, 14 (4, 40 Dietsch).—Comp.: trabes, Caes. B. C. 2, 9, 3: nasus a summo, Suet. Aug. 79; of perspective in painting: alia eminentiora, alia reductiora fecerunt, Quint. 11, 3, 46.—Sup.: aliquod in montibus (i. e. vertex), Quint. 8, 2, 7; cf. mons, Flor. 4, 12, 49.—
- B Trop., lofty, distinguished, eminent (esp. freq. in the post-Aug. per., and mostly in the sup.; syn.: praeclarus, praestans, excellens, etc.): species deorum quae nihil solidi habeat, nihil eminentis, Cic. N. D. 1, 27, 75: ingenium, Quint. 6 prooem. § 1: res dictu, Vell. 2, 114, 1.—Prov.: eminentis fortunae comes invidia, Vell. Pat. 1, 9, 6.—Plur. as subst.: ēmĭnentes, ĭum, m., distinguished men, Tac. Agr. 5.—ēmĭnentĭa, ĭum, n.
- α Admirable passages in an oration, Quint. 10, 1, 86.—
- β Greatness, distinction: nun. quam eminentia invidia carent, Vell. 2, 40, 6.—Comp.: eloquentia, Tac. Or. 25.—Sup.: auctores, Quint. 1, 2, 2; 1, 10, 10; 2, 3, 1; 9, 4, 79 et saep.; cf. Ruhnk. Vell. 2, 83 fin.— In the later empire, Eminentissimus was a title of the Praefectus praetorio, and of the Magister militum, Cod. Just. 12, 47, 1; 9, 41, 11 et saep.—Adv.: ēmĭnenter, highly, eminently, August. in Psa. 95, 1.— Comp.: projectae cautes eminentius, Amm.24, 2, 12: non eminentius quam municipaliter natus, i.e. of higher, nobler birth, Sid. Ep. 1, 11.
II) übtr.: 1) deutlich hervortreten, -sich zeigen, -sichtbar werden od. sein, a) übh.: primum metus eius, mox gaudium eminuit, Plin. ep.: eminet ante oculos, quod petis, ecce tuos, Ov.: sententiae ipsae magis eminent, Quint.: quorum eminet audacia atque proiecta est, Cic. – m. Praepp., toto ex ore crudelitas eminebat, Cic.: cum pigritia et desperatio in omnium vultu emineret, deutlich zu lesen war, Liv. 21, 35, 7: in quorum ore amor eminebat, Sen.: in Poro eminebat auctoritas, Curt.: privata quoque inter publicos honores studia eminebant, Liv.: eminente animo patrio inter publicae poenae ministerium, Liv.: nihil excelsum, nihil quod supra cetera emineat, Liv.: m. Abl. wodurch? quae (altitudo animi) maxime eminet contemnendis et despiciendis doloribus, Cic. – b) dem Klange nach hervortreten, vorklingen, per confusa frementis verba tamen vulgi vox eminet una, Ov. met. 15, 607. – 2) gleichs. hervor-, auftauchen, vix ex gratulando miser iam eminebam, Plaut. capt. 504: si iam tum, cum erit (animus) inclusus in corpore, eminebit foras, wird hinausstreben, Cic. de rep. 6, 29. – 3) hinausragen = hinausstreben, animus in futura eminens, Sen. de tranqu. anim. 9, 2. – 4) hervorragen, hervorstechen, hervorstrahlen = sich auszeichnen, a) v. Pers.: legendus, qui eminebat, Vell.: quos eminere videant altius, Nep. – mit Praepp., eminere inter aequales, Quint.: in his omnibus eminuit Plato, Quint. 1, 12, 15: Demosthenes unus eminet inter omnes in omni genere dicendi, Cic.: supra eam (veritatem) eminere visus est, Sen.: magna quoque ingenia quando plus quam in uno eminuerunt opere? Sen. rhet. – m. Abl. wodurch? armis et robore corporis super ceteros eminens, Curt.: claritudine eminuit, Vell. 2, 130, 1: nihil excelsum, nihil quod supra cetera emineat, in civitatibus fore, Liv. – b) v. Lebl.: tantum eminebat peregrina virtus, Liv.: excellit atque eminet vis, potestas nomenque regium, Cic. – m. Praepp., quibus inter populares aut nobilitas aut opes eminent, Curt.: quae res in negotiis vel bellicis vel civilibus eminebant, Eutr.: sciebas animum eius liberalibus disciplinis... sic esse fundatum, ut supra omnes corporis dolores emineat (erhaben ist), Sen. – m. Abl. wodurch? Philippicas (orationes) Demosthenis isdem eminere virtutibus, Quint. – ➳ Nbf. emino, wov. eminavit, Vulg. (Amiat.) act. apost. 18, 16.
- 1. uitsteken, erbovenuit steken; ➤ rupes aequore eminent; stipites ex terra eminent; eminentibus promunturiis;
- 2. duidelijk op de voorgrond treden, zichtbaar of waarneembaar worden of zijn, zich tonen; ➤ primum metus eius, mox gaudium eminuit (Plin. Min.); toto ex ore crudelitas eminebat; per confusa frementis verba tamen vulgi vox eminet una (Ov.);
- 3. uitblinken, zich onderscheiden; ➤ Demosthenes unus eminet inter omnes in omni genere dicendi (Cic.); tantum eminebat peregrina virtus (Liv.);
- 4. (t.t. uit de schilderkunst) de voorgrond vormen.
臨近。在上顯出。出等。— inter omnes 出衆。Super emineo 顯出。Globus terrae eminens e mari vel extra mare 地球顯出海。 Eminebat ex ore crudelitas 兇顯于臉。
Suggest a Translation
See an image
- ex + 2 MAN-, to stand out, project, reach upward: eminere et procul videri, Cs.: vetustae radices, S.: hasta in partīs ambas, O.: iugum in mare, Cs.: ex terrā in altitudinem xxx stadia, Cu.: belua ponto, O.: ut per costas ferrum emineret, L.: acies extra proelium, L.— Fig., to be prominent, stand out, be conspicuous: quorum eminet audacia: ex ore crudelitas: privata inter publicos honores studia, L.: supra cetera, L.: desperatio in voltu, L.: vox eminet una, is distinctly heard, O.—To distinguish oneself, be eminent: inter omnīs in omni genere dicendi: tantum, L.: altius, N.
-
…fertur optumus quisque veramque illam honestatem expetens, quam unam natura maxime anquirit, in summa inanitate versatur consectaturque nullam eminentem effigiem virtutis, sed adumbratam imaginem gloriae. est enim gloria solida quaedam res et expressa, non adumbrata ;…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Huc teretes stipites feminis crassitudine ab summo praeacuti et praeusti demittebantur, ita ut non amplius digitis quattuor ex terra eminerent ; simul confirmandi et stabiliendi causa singuli ab infimo solo pedes terra exculcabantur, reliqua pars scrobis ad occultandas insidias…
Julius Caesar, Gallic War
-
…alias figuras complexa continet, quaeque nihil asperitatis habere nihil offensionis potest, nihil incisum angulis nihil anfractibus, nihil eminens nihil lacunosum ; cumque duae formae praestantissimae sint, ex solidis globus sic enim σφαῖραν interpretari placet, ex planis…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…sententia ; nam sententiarum ornamenta quae permanent, etiam si verba mutaveris, sunt illa quidem permulta, sed quae emineant pauciora. ergo ille tenuis orator, modo sit elegans, nec in faciendis verbis erit audax et in transferendis…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…sedem et domum suam pervolabit ; idque ocius faciet, si iam tum, cum erit inclusus in corpore, eminebit foras et ea, quae extra erunt, contemplans quam maxime se a corpore abstrahet. Namque eorum animi ,…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…, nutricula seditiosorum omnium, testimonium diceret, sensi atque providi. repente enim te tamquam serpens e latibulis oculis eminentibus, inflato collo, tumidis cervicibus intulisti, ut mihi renovatus ille tuus in to. .. . .…
Cicero, in Vatinium
-
…, divinationum opportunitates esse ductae. etenim Aegyptii et Babylonii in camporum patentium aequoribus habitantes, cum ex terra nihil emineret, quod contemplationi caeli officere posset, omnem curam in siderum cognitione posuerunt. Etrusci autem, quod religione imbuti…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…; provisum etiam ut si qua minima bestiola conaretur inrumpere in sordibus aurium tamquam in visco inhaeresceret. extra autem eminent quae appellantur aures, et tegendi causa factae tutandique sensus, et ne adiectae voces laberentur atque errarent prius quam…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…et, ne in opere faciundo milites repentino hostium incursu exterrerentur atque opere prohiberentur, vallo muniri vetuit, quod eminere et procul videri necesse erat, sed a fronte contra hostem pedum xv fossam fieri iussit. et prima et…
Julius Caesar, Civil War
-
…, et usque eo difficiles ac morosi sumus, ut nobis non satis faciat ipse Demosthenes ; qui quamquam unus eminet inter omnis in omni genere dicendi, tamen non semper implet auris meas ; ita sunt avidae et capaces et…
M. Tullius Cicero, Orator