erubesco
erubesco, to grow red, redden
Frieze-Dennison Vergil
Could not find erubesceremus in Logeion dictionaries.
erubesceremus Verb: imperfect active subjunctive 1st plural of erubesco
- I Neutr., to grow red, to redden.
- A In gen.: vidi te totis erubuisse genis, Ov. Am. 2, 8, 16; id. M. 4, 330; id. Pont. 2, 1, 36. —
- B In partic., to redden or blush with shame, to feel ashamed.
- α Absol., with praepp. or abl.: erubui mecastor misera propter clamorem tuum, etc., Plaut. Truc. 2, 2, 36 (291); Ter. Ad. 643: quas (voluptates) non erubescens persequitur nominatim, Cic. N. D. 1, 40, 111 fin.; id. Rosc. Com. 3, 8; id. Vatin. 16, 39; id. Fin. 2, 9, 28; id. Fam. 5, 12 al.: in aliqua re, id. Leg. 1, 14 fin.: aliquā re, Liv. 40, 14; Quint. 6, 4, 8; Ov. M. 5, 584; id. F. 2, 168; cf. viro, id. Tr. 4, 3, 64 al.: de sorore multum, Spart. Sever. 15; Vulg. Gen. 2, 25 et saep.—
- β With inf. (post-Aug. and freq.; in Cic. Leg. 1, 19, 50, pudet enim loqui is the true reading): noli erubescere collegam habere, Liv. 10, 8; 45, 35, 5; Quint. 1, 10, 13; 6, 1, 14; Verg. E. 6, 2; Curt. 6, 5, 5; Plin. Ep. 9, 27, 2; Sen. Contr. 1, 8, 3.—
- II Act., with acc.: jura fidemque Supplicis erubuit, he respected, Verg. A. 2, 542: fratres, to blush on account of, Prop. 3, 14, 20 (4, 13, 20 M.): soloecismum, Sen. Ep. 95, 9 (dub. al. soloecismo).—In the part. fut. pass. erubescendus, a, um, of which one should be ashamed: ignes (amoris), Hor. C. 1, 27, 15: id urbi Romanae fore erubescendum, Liv. 38, 59, 11; Vell. 2, 130, 4; Curt. 4, 21, 4: sentina, Val. Max. 2, 7, 1: causa belli, Flor. 2, 14, 3: anni domesticis cladibus, id. 3, 12, 3.
- 1. rood worden;
- 2. van schaamte blozen, zich schamen (over, voor, wegens: abl.; in m. abl.; propter) [rustica dote]; II. tr.
- 1. eerbiedigen, ontzien [iura fidemque];
- 2. (poët.; postklass.) ērubēscendus, a, um waarvoor men zich schamen moet [amores ordinaire liefdesaffaires].
臉紅。赧顔。羞。愧。— id vel eo vel in eo 羞此事。 Nec erubuit ora vestra 當汝等面亦不羞。
Suggest a Translation
See an image
- inch, to grow red, redden: saxa erubuisse rosis, O. — To blush with shame, feel ashamed: Erubuit, salva res est, T.: in alquā re: erubuere genae, O.: non est res, quā erubescam, si, etc., L.: rusticā dote corporis, O.: origine, Ta.: conlegam habere, L.: silvas habitare, V.: iura, to respect, V.: te Non erubescendis adurit Ignibus (amoris), i. e. honorable, H.: id urbi Romanae fore erubescendum, L.
-
…Phoeboque parente superbum non tulit Inachides, matri que ait omnia demens credis et es tumidus genitoris imagine falsi. Erubuit Phaethon iramque pudore repressit et tulit ad Clymenen Epaphi convicia matrem ; quo que magis doleas genetrix, ait ille…
Ovid, Metamorphoses
-
…, cum viderunt, tamquam auspicium malum detestantur, si cognati respuunt, tribules exsecrantur, vicini metuunt, adfines erubescunt, strumae denique ab ore improbo demigrarunt et aliis iam se locis conlocarunt, si es odium publicum populi ,…
Cicero, in Vatinium
-
…ille testatur se ne intellegere quidem ullum bonum quod sit seiunctum a delicatis et obscenis voluptatibus ; quas quidem non erubescens persequitur omnis nominatim. quem cibum igitur aut quas potiones aut quas vocum aut florum varietates aut quos tactus quos…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…ut hominum conscientia remota nihil tam turpe sit, quod voluptatis causa non videatur esse facturus. deinde, ubi erubuit vis enim est permagna naturae, confugit illuc, ut neget accedere quicquam posse ad voluptatem nihil dolentis. at…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…; illud vero quod ad rem vehementer pertinet, quaero quam pridem hoc nomen, Fanni, in adversaria rettulisti erubescit, quid respondeat nescit, quid fingat extemplo non habet. sunt duo menses iam, dices. tamen in…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…os Graii ora obvertebant sua non me hercule suspicatus sum illam adfore. sed tamen ne Aristippus quidem ille Socraticus erubuit, cum esset obiectum habere eum Laida. habeo, inquit, non habeor a Laide Graece hoc melius ;…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…eodem revertar. iocari me putas moriar si quisquam me tenet praeter te. etenim circumspice, sed ante quam erubesco. o dies in auspicus Lepidi ; lepide ; descriptos et apte ad consilium reditus nostri magna ῥοπὴ…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…eadem haec agere saepe conantem deterruit pudor quidam paene subrusticus, quae nunc expromam absens audacius ; epistula enim non erubescit. ardeo cupiditate incredibili neque, ut ego arbitror, reprehendenda, nomen ut nostrum scriptis inlustretur et celebretur tuis…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…a verborum libertate seiungas ; deinde ut ea in alterum ne dicas quae, cum tibi falso responsa sint, erubescas. quis est enim cui via ista non pateat, quis est qui huic aetati atque isti dignitati non possit…
Cicero, pro Caelio
-
…ubi Demosthenes et Aeschines inter se decertare soliti sunt suo enim quisque studio maxime ducitur. Et ille, cum erubuisset Noli, inquit, ex me quaerere, qui in Phalericum etiam descenderim, quo in loco ad fluctum aiunt…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum