About
Menu

immobilitare

immobilitare [ML] 1 (trans.) to put at rest, (pass.) to be at rest. in somno namque sensus communis principaliter ~atur et per calorem freneticum ‥ solvitur Ps.-Gros. Summa 492. 2 (log.) to fix or define (term) invariably. dicitur tamen communiter quod, cum universale signum ponitur a parte subjecti, stat terminus confuse tantum a parte predicati, ut ‘omnis homo est animal’; et quando duo signa ponuntur in oracione, unum a parte subjecti, reliquum in parte predicati, dicitur quod primum inmobilitat secundum, ut ‘omnis homo est omnis homo’ Bacon XV 277; ex illo oritur illud dubium: quidquid mobilitat ~atum ~at mobilitatum et e contra. ‥ in hac proposicione ‘de necessitate omnis homo est animal’ supponit ‘homo’ immobiliter, ‥ sed hoc est racione istius diccionis ‘de necessitate’, quia, ea dempta, supponit ‘homo’ mobiliter. ‥ illa diccio habet vim confundendi vel ~andi terminum ‥ virtute negacionis importate (Ric. Ferib.) GLA IV 58n. 210; quantumcumque eciam naturaliter adaugetur fortitudo solummodo naturalis creature racionalis, tantum et ejus libertas contradiccionis ac mutabilitas coaugetur, sicut superius est argutum. tale ergo augmentum nequaquam confirmat aut ~at augmentatum Bradw. CD 528E; sic ex dictis potest colligi quod regulariter talia verba restricta confundunt et ~ant terminos tam distributivos quam non distributivos virtualiter subsequentes, ut non sequitur ‘tu distincte scis omnem hominem esse; iste est homo; ergo scis istum hominem esse’. tamen distincte scis naturam esse, et nullam singularem naturam, sed communem sic scis esse Wycl. Log. I 189.

Saved

Recent