immolator
immolator, a sacrificer
immŏlātor (inm-), ōris, m. [immolo],
- one who offers a sacrifice, a sacrificer (rare but class.): ut se exta ad immolatoris fortunam accommodent, Cic. Div. 2, 15, 36: nati immolator unici, Prud. Cath. 12, 48.
immolātor, ōris, m. (immolo), der Opferer, Cic. de div. 2, 36: peregrinorum, v. Busiris, Oros. 5, 1, 16: nati unici, Prud. cath. 12, 48.
immŏlātŏr, ōris, m. (immolo), sacrificateur : Cic. Div. 2, 36.
immolātor (in-m-) ōris, m
- immolo, a sacrificer: immolatoris fortuna.