immodeste
immodeste, immoderately, shamelessly
immŏdestē, adv., v. immodestus fin.
immodestē, Adv. (immodestus), maßlos, taktlos, ungebührlich, unbescheiden, amare, Plaut.: immodice immodesteque gloriari Hannibale victo ab se, Liv.: imm. atque intemperanter facere omnia, Quint.
Kinnulfus ‥ cum ‥ nec ignave nec ~e regnasset
~e arguunt nec volunt sustinere correccionem
totum corpus valet et viget, quamdiu firmiter a tota animante forma continetur, ‥ a qua si exilierit, egrotat et ex imbecilitate fervet et ardet ~ius
immŏdestē (16) (immodestus), sans retenue, sans mesure : Pl. Rud. 193 ; Liv. 22, 27, 2 ; Suet. Aug. 24 || -tius Sen. Nat. 1, 17 [non retrouvé].
immodestē
adv.
- immodestus, immoderately, shamelessly: gloriari, L.