immolitus
immolitus, P., built up, erected
immōlītus (inm-), a, um, Part. [inmolior],
- built up or erected in a place (very rare): quae in loca publica inaedificata immolitave privati habebant ... demoliti sunt, Liv. 39, 44, 4; so, INAEDIFICATVM INMOLITVMVE, Tab. Heracl. l. 70.
im-mōlītus, a, um (in u. molior), wo aufgeführt, quae in loca publica inaedificata immolitave privati habebant, intra triginta dies demoliti sunt, Liv. 39, 44, 4: ne quis in iis locis quid in aedificatum inmolitumve habeto, Tab. Heracl. (Lex Iulia municip.) im Corp. inscr. Lat. 1, 206 lin. 70.
immōlītus, a, um (in, molior), qui est en construction : Liv. 39, 44, 4.
immōlītus (in-m-)
- P., built up, erected.— Plur. n. as subst: in loca publica inaedificata immolitave habere, buildings or structures, L.