immolo
immolo, to sprinkle with sacrificial meal; hence, to make a sacrifice, offer, sacrifice, immolate
- Orig., to sprinkle a victim with sacrificial meal (mola salsa): olim hostiae immolatae dicebantur mola salsa tactae, cum vero ictae et aliquid ex illis in aram datum, mactatae dicebantur, Serv. ad Verg. A. 4, 57.—So only in one other example in Cato: boves immolati, Cato ap. Serv. Verg. A. 10, 541.—Far more freq. and class.,
- II Transf., to bring as an offering, to offer, sacrifice, immolate (cf. macto): ego hodie dis meis iratissumis sex agnos immolavi, Plaut. Poen. 2, 5 (453): Musis bovem immolasse dicitur, Cic. N. D. 3, 36, 88: bovem Dianae, Liv. 1, 45, 7; cf.: Dianae vitulum, Cic. Inv. 2, 31, 94: hostias, id. Tusc. 3, 26, 63: animalia capta, Caes. B. G. 4, 17. 3: agnum, Hor. C. 4, 11, 7: aut pro victimis homines immolant aut se immolaturos vovent, Caes. B. G. 4, 16, 2: homines, Cic. Rep. 3, 9; id. Font. 14, 31(Front. 10, 21 in orig. not found): filiam, Quint. 3, 11, 6: puerum, Plin. 8, 22, 34, § 82: qui hominem immolaverint, exve ejus sanguine litaverint, etc., Paul. Sent. 5, 23, 16: porca, quae Cereri immolatur, Veran. ap. Paul. ex Fest. p. 250 Müll.—Absol.: cum Sulla immolaret ante praetorium, Cic. Div. 1, 33, 72: nemo nostrum est, quin, etiam cum de alia re immolaret, tamen, etc., Caecin. ap. Cic. Fam. 6, 7, 2: cum immolanti aufugisset hostia, Suet. Caes. 59; 18; id. Aug. 95.—Pass. impers.: cum pluribus dis immolatur, Cic. Div. 2, 17, 38.—With abl. of the offering: quibus hostiis immolandum cuique deo, cui majoribus, cui lactentibus, etc., Cic. Leg. 2, 12, 29: itaque Jovi tauro, verre, ariete immolari non licet, Capit. ap. Macr. S. 3, 10, 3; cf. ib. § 4.—
- B Poet., in a still more general sense, to sacrifice, slay: Pallas te hoc vulnere, Pallas Immolat, Verg. A. 12, 949: inferias quos (juvenes) immolet umbris, id. ib. 10, 519; Phaedr. 4, 6, 10.—
- C (Eccl. Lat.) To present as an offering, render: humilitatem animae suae deo, Tert. Cult. Fem. 2, 9: paenitentiam deo, id. Pudic. 10: cui populus suffragiis immolat, does homage to, id. de Anim. 33.
- 1. offeren (m. acc.; abl.) [Musis bovem; Iovi tauro];
- 2. (poët.) (metaf.) opofferen, ten offer brengen, doden.
- to sprinkle with sacrificial meal; hence, to make a sacrifice, offer, sacrifice, immolate: cum Sulla immolaret: Musis bovem: animalia capta, Cs.: homines, Cs.: cum pluribus dis immolatur: quibus hostiis immolandum cuique deo: te hoc volnere, V.
-
…, locorum omnium qua Caesar iturus erat excogitari poterat. Cum liberis omnis multitudo obviam procedebat, hostiae omnibus locis immolabantur, tricliniis stratis fora templaque occupabantur, ut vel exspectatissimi triumphi laetitia praecipi posset. Tanta erat magnificentia apud opulentiores…
Julius Caesar, Gallic War
-
…fuisse ; id quia non potuerit accidere ut sine corde victima illa viveret, iudicandum esse tum interisse cor cum immolaretur. qui fit, ut alterum intellegas, sine corde non potuisse bovem vivere, alterum non videas, cor…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…Quam multi, ut Tauri in Axino, ut rex Aegypti Busiris, ut Galli, ut Poeni, homines immolare et pium et dis immortalibus gratissumum esse duxerunt Vitae vero instituta sic distant, ut Cretes et Aetoli latrocinari honestum…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…. non enim philosophi solum verum etiam maiores nostri superstitionem a religione separaverunt. nam qui totos dies precabantur et immolabant, ut sibi sui liberi superstites essent, superstitiosi sunt appellati, quod nomen patuit postea latius ; qui autem…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…scripsit et in Attica clam humatum, addidit fuisse suspicionem veneno sibi conscivisse mortem hunc isti aiunt, cum taurum immolavisset, excepisse sanguinem patera et eo poto mortuum concidisse. Hanc enim mortem rhetorice et tragice ornare potuerunt, illa…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…officere posset, omnem curam in siderum cognitione posuerunt. Etrusci autem, quod religione imbuti studiosius et crebrius hostias immolabant, extorum cognitioni se maxime dediderunt, quodque propter aeris crassitudinem de caelo apud eos multa fiebant, et quod…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…eam ipsam prius scelere violarint quis enim ignorat eos usque ad hanc diem retinere illam immanem ac barbaram consuetudinem hominum immolandorum quam ob rem quali fide, quali pietate existimatis esse eos qui etiam deos immortalis arbitrentur hominum scelere et sanguine…
Cicero, pro Fonteio
-
…regere. Huic, cum proelio dimicare constituerunt, ea quae bello ceperint plerumque devovent cum superaverunt, animalia capta immolant reliquasque res in unum locum conferunt. Multis in civitatibus harum rerum exstructos tumulos locis consecratis conspicari licet ; neque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…apparuerit, significari caelum esse tenue purumque et propterea salubre. Democritus autem censet sapienter instituisse veteres, ut hostiarum immolatarum inspicerentur exta ; quorum ex habitu atque ex colore tum salubritatis, tum pestilentiae signa percipi, non numquam etiam…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…similitudine, sed infirmas sortis collatione hostiarum. An, cum in Aequimaelium misimus, qui afferat agnum, quem immolemus, is mihi agnus affertur, qui habet exta rebus accommodata, et ad eum agnum non casu, sed…
M. Tullius Cicero, De Divinatione