immorior
immorior, to die in, die upon, fall upon in death
immŏrĭor (inm-), mortuus, 3, v. dep. n. [in-morior], to die in or upon any thing (poet. and in post-Aug. prose).—Constr. with dat. and rarely in aliqua re.
- I Lit.: illa sorori immoritur, Ov. M. 6, 296: hastae, Val. Fl. 6, 570: fortiter Euxinis aquis, Ov. P. 3, 7, 40; cf.: ipsis aquis, id. M. 7, 572: stellio immortuus vino, Plin. 29, 4, 22, § 73: apes immortuae in melle, id. 29, 6, 38, § 128: non exigo, ut immoriaris legationi, immorare, Auct. ap. Quint. 9, 3, 73: tormentis, Sen. Contr. 5, 34, 6: saepe tormentis pro silentio rerum creditarum immortui, Just. 44, 2, 3.—Of things: manus immortua, dying, withering, Luc. 3, 613: aura superstes Immoritur velis, i. e. dies away, Stat. Th. 1, 481.—*
- II Trop.: immoritur studiis (dat. = macerat et enecat se opere rustico exercendo), he pines away, Hor. Ep. 1, 7, 85.
im-morior, mortuus sum, moritūrus, morī (in u. morior), in od. auf od. über od. bei etw. sterben, aquis, Ov.: tormentis, Sen. rhet.: sorori, sterbend aus die (tote) Schwester fallen, Ov.: apes immoriuntur in melle, Plin.: v. Gliedern, vulneri immoritur manus, Sen. poët.: manus immortua, ersterbende, Lucan. – übtr., für etw. sterben (bleiben); bei etw. sich halb zu Tode arbeiten = sich abquälen, legationi, Quint.: studiis, Hor.
immŏrĭor, (14) mortuus sum, mŏrī, intr., mourir dans, sur, auprès : Ov. M. 6, 296 ; Val. Flacc. 6, 570 ; Plin. 29, 73 || [fig.] immoritur studiis Hor. Ep. 1, 7, 85, il se tue à la peine.
- 1. sterven in, op, bij [sorori op het lijk v.d. zuster];
- 2. (metaf.) zich doodwerken bij, zwoegen op [studiis].
immorior , eris, ortuus sum, ori. d. 3.
死于內。— studio ejus 溺心專務此事。— aquis 死于水。Illa immoritur sorori 妹與姐同亡。
Suggest a Translation
See an image
死于內。— studio ejus 溺心專務此事。— aquis 死于水。Illa immoritur sorori 妹與姐同亡。
Suggest a Translation
See an image
immorior (in-m-) mortuus, ī,
- to die in, die upon, fall upon in death: sorori, O.: ipsis aquis, O.: immoritur studiis, pines away over, H.