Logeion | immortalis

immortālis, e: (adj.), undying, immortal, unperishable, 6.598.

immortālis (inm-), e, adj. [in-mortalis], undying, immortal (class.).

I Lit.: si nullum corpus immortale sit, nullum esse corpus sempiternum: corpus autem immortale nullum esse, etc., Cic. N. D. 3, 12, 29: credo deos immortales sparsisse animos in corpora humana, etc., id. de Sen. 21, 77: dii; v. deus: animi, id. ib. 23, 82; id. Leg. 2, 11, 27: natura (opp. mortalis fortuna), id. Off. 1, 33, 120: pro di inmortales! Ter. Ad. 447: pro deorum inmortalium! id. Phorm. 351 al.—Subst. plur.: immortāles, ium, m., the immortals, gods: quod ad immortales attinet, haec; deinceps quod ad mortales, to the gods, Varr. L. L. 5, § 75 Müll.; Lucr. 5, 165.—
II Transf.
- A Imperishable, eternal, endless: memoria et gloria, Cic. Balb. 17, 40: memoriam alicujus reddere, id. de Or. 2, 2, 8: fructum cepi vestri in me amoris et judicii, id. Pis. 14, 31: gratias agere alicui, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 1: opera edere, Liv. 1, 16, 1: tributa, Tac. H. 4, 32: illa Sallustii velocitas, Quint. 10, 1, 102: nemo ignaviā immortalis factus est, Sall. J. 90, 49: immortalia ne speres, monet annus, etc., Hor. C. 4, 7, 7.—
- B Poet., like the gods, blessed, exceedingly happy: immortalis ero, si altera talis erit, Prop. 2, 14 (3, 6), 10; 2, 15 (3, 7), 39.—Hence, * adv.: immortālĭter, infinitely: gaudeo, Cic. Q. Fr. 3, 1, 3, § 9.

im-mortālis, e (in u. mortalis), unsterblich (Ggstz. mortalis), I) eig.: di, Cic.: animi, natura, Cic. – subst., immortālis, is, m. = ein Unsterblicher, ex immortali procreati, Cic.: Plur., immortālēs, ium, m., die Unsterblichen = die Götter, Varro LL. – neutr. immortale adv., imm. vivere, Commodian. instr. 1, 34, 19. – II) übtr.: A) unsterblich = unendlich, unvergänglich, unauslöschlich, ewig, a) v. Lebl., memoria, Cic. u. Nep.: ingenium, Quint.: fructus amoris, Cic.: odium, Iustin.: tributa, Tac.: Falernum (vinum), ewigen Ruhms, Mart.: immortales gratias ago, unendlichen od. außerordentlichen, Planc. in Cic. ep.: amicitiae immortales, inimicitiae mortales esse debent, Liv.: opera edere immortalia, Liv.: quae (pugna Leuctriaca) immortalis sit necesse est, Nep. – b) v. Pers., senatus, Tac.: nemo ignaviā immortalis factus est, Sall.: subst., immortales, Name einer Abteilung des persischen Fußvolks, Curt. 3, 3 (7), 13. – Adv., immortale virens, Val. Flacc. 7, 362: immortale tumens, Stat. Theb. 4, 833. – B) unsterblich = höchst glücklich, selig, immortalis ero, si etc., Prop. 2, 14, 10: si..., fiam immortalis in illis, Prop. 2, 15, 39.

immortalis [CL] 1 not subject to death, immortal; b (of pagan god); c (of God); d (w. ref. to Christ); e (of star). 799 inmortalis enim illa dicitur natura quae mori non potest, non tamen semper inmutabilis, id est quae inmutari non possit: sicut anima humana, quae inmortalis creata est sed inmutabilis ‥ non est. ‥ solus Deus est inmortalis et inmutabilis Alcuin Ep. 163 p. 263; Athene autem ‥ interpretantur ~es, ab ‘a’, quod est ‘sine’, et ‘thanatos’, quod est ‘mors’, quia ibi viguit sapientia que est immortalis Gros. Hexaem. proem. 15; omne indefectibile est ~e Peckham QA 1 (v. defectibilis). b Nig. Paul. f. 48. 383 (v. divus 2a). c libera me, inmortalis Deus, ab omnibus malis Alch. Or. 14; 799 (v. 1a supra); si solus Deus est natura ~is Hales Qu. 564; Chaundler Laud. 111 (v. dedicare 1d). d inmortale decus, hujus lux aurea vitae Alcuin Carm. 85. 1. 15; 800 (v. 2a infra); paciebatur itaque tunc impassibilis et moriebatur ~is, quod facere non potuit nisi Deus-homo Gros. Cess. Leg. III 6. 11. e Plato quoque in Thimeo ostendit stellas esse ~es Gros. Cess. Leg. I 2. 12. 2 (w. ref. to man.): a (considered as fact or possibility); b (considered as fiction or impossibility); c (of the soul); d (applied to other mortal creatures; in quot., facet.). a ita quippe ~is factus est ille [sc. Adam] ut posset non mori, si non peccaret; sin autem peccaret, moreretur. ita vero ~es erunt filii resurrectionis cum erunt aequales angelis Dei ut nec mori ultra nec peccare possint Bede Gen. 32B; caro ‥ Adae ante peccatum ita est ~is creata ut ‥ mortis expers ac doloris existeret Ib. 32C; ‘cur in paradiso lignum vitae et lignum scientiae boni et mali creatum est? ’ ut per illud potuisset homo ~is esse, per hoc vero mortalis Alcuin Exeg. 517D; 800 sicut homo mortalis est carne, inmortalis anima, ‥ ita et Christus, licet sit carne mortalis et divinitate inmortalis Id. Ep. 205; homo est naturaliter ~is et potens non mori atque eciam post peccatum potuit vivere circiter mille annos Bacon NM 540. b Lanfr. Comment. Paul. (Hebr. vii 9) 391 (v. decimus 4h); si aliquis homo esset semper durans et ~is J. Blund An. 293; homo erit in patria ~is per gratiam, et anima in presenti ~is Hales Qu. 562. c siquidem tam sceleratorum sint perpeti ~es igni animae quam sanctorum laetitiae Gildas EB 32; 799 (v. 1a supra); an anima sit ~is et incorporea et localis et passibilis Balsh. AD rec. 2 166; anima mori non potest. ergo anima est ~is J. Blund An. 320; an anima sit de se ~is vel tantum ex gratia Hales Qu. 560. d de bobus et ovibus et aliis jumentis que vulgus dicit ferrea vel ~ia, que dantur vel ad censum vel ad medietatem, et de aliis medietariis Rob. Flamb. Pen. 220. 3 (of abstr.) imperishable, everlasting; b (of fame). c (per ~ia saecula saeculorum) for ever and ever, world without end. Gros. Hexaem. proem. 15 (v. 1a supra); [justicia] culta profert sempiternum alimentum anime, quia ipsa ~is [ME: undeaðlich] est [cf. Sap. i 15] AncrR 20; veritas ~is est, immutabilis, et sempiterna Higd. III 10 p. 182. b Dial. Scac. I 13 (v. emercari a); 1439 o vere beatum pontificem, omnibus ex nunc seculis ~i gloria laudeque donandum! (Lit. Regis) Bekynton II 50. c per ~ia saecula saeculorum Lantfr. Swith. 10 (v. doxa a); per ~ia secula seculorum Adel. Blandin. Dunst. 12 p. 68. 4 living on in men’s minds. haec quidem de inmortali ejus [sc. Gregorii] sint dicta ingenio Bede HE II 1 p. 77.

immortālis, (7) e, immortel : Cic. Nat. 3, 29 ; CM 77 || impérissable, éternel : Cic. Balbo 40 ; de Or. 2, 8 ; Pis. 31 ; Liv. 1, 16, 1 ; Tac. H. 4, 32 || -tālēs, ĭum, m. , les dieux : Varro L. 5, 75 ; Lucr. 5, 165 || [fig.] immortel = égal à un dieu, bienheureux comme un dieu : Prop. 2, 14, 10 ; 2, 15, 39.

im-mortālis I. adj. e

1. onsterfelijk [di; animi; natura];
2. (metaf.) onvergankelijk, eeuwig, onuitwisbaar [gloria; facinora; memoria];
3. (Prop.) goddelijk; II. subst. is m onsterfelijke, god.

immortalis , e. adj.
不死。永在者。

Suggest a Translation
See an image

, , Non mortiferus, Gall. Qui n'est pas mortel. Libert. Brager. ann. 1334. in Reg. 70. Chartoph. reg. ch. 330 : Item si dicta vulnera judicentur Immortalia, dictus burgensis tradetur ad recredentiam vel in commendam. Lit. remiss. ann. 1355. in Reg. 84. ch. 157 : Cum hujusmodi vulnus esset curabile et Immortale, prout sirurgici... relati fuerunt. Aliæ ann. 1385. in Reg. 127. ch. 157 : Licet periculum vulneris coram justitia loci fuisset reportatum tanquam Inmortale et sanabile, etc.

immortālis (in-m-) e, adj.,

undying, immortal: corpus: di, the gods, Cs., C.: pro deūm immortalium!T.—Imperishable, eternal, endless: (imperatorum) memoria: laudes, Ta.: fructus vestri in me amoris: opera, L.: nemo ignaviā inmortalis factus est, S.: Immortalia sperare, H.: immortalis ero, si, etc., i. e. perfectly happy, Pr.

immortalis

Saved

Recent