immutabilis

immūtābĭlis (inm-), e, adj. [2. in-mutabilis],

• unchangeable, unalterable, immutable (rare but class.): esse causas immutabiles easque aeternas, Cic. Fat. 12, 28; so, immutabilis et aeterna res, id. Rep. 3, 2: nec magis immutabile ex vero in falsum, id. Fat. 9, 18: res (with stabilis), id. Univ. 3: comprehensio (with stabilis), id. Ac. 2, 8, 23: spatia, id. N. D. 2, 19, 49: eadem ratio, quae fuit futuraque, donec res eaedem manebunt, inmutabilis est, Liv. 22, 39, 10: necessitas, Quint. 2, 13, 1: pondus verborum (with grave), Stat. Th. 1, 212.— Comp.: concordi populo nihil esse immutabilius, nihil firmius, Cic. Rep. 1, 32.—Adv.: immūtābĭlĭter, unchangeably, Dig. 45, 1, 99, § 1; Ap. Mund. p. 74.

immūtābĭlis (inm-), e, adj. [immuto],

• changed, altered: vestitus atque ornatus, Plaut. Epid. 4, 2, 8 (577).—Comp.: immutabiliores animae, Cassiod. de Anim. 3.

1. im-mūtābilis, e (immuto), verändert, Plaut. Epid. 577.

2. im-mūtābilis, e (in u. mutabilis), unwandelbar, unveränderlich, spatia, Cic.: causa, Cic.: aeternitas, Cic.: necessitas, Quint.: res stabilis et imm., res imm. et aeterna, Cic.: nec magis immutabile ex vero in falsum, Cic. de fato 18. – v. Pers., inter sanctos eius nemo imm., Vulg.: concordi populo nihil esse immutabilius, nihil firmius, Cic.

immutabilis [CL] , immutable, that cannot be changed; b (as sb. n.). c (of decision or sim.) irrevocable. sacramenti [B. Johannis] sanctitas inmutabilis esse ‥ omnibus sanctis sciendum est V. Greg. 87; nil manet aeternum, nihil immutabile vere est Alcuin Carm. 23. 25; 799 natura ‥ inmutabilis, id est quae inmutari non possit (v. immortalis 1a); quicquid enim, unum numero existens et in sui natura ~e permanens, contrariorum est susceptibile, substantia est utique per se subsistens Petrus Dial. 49; ~i essencia Sacrob. Sph. 1 p. 79 (v. immunis 4); jura ‥ naturalia dicuntur ~ia quia non possunt ex toto abrogari vel auferri Bracton 4; si natura ‥ habeat aliquam ~em habitudinem ad aliud, illud aliud per suum exemplar et natura ipsa per suum exemplar representantur ut immutabiliter unita: et ita per duo exemplaria, generata a duobus mutabilibus ‥, potest haberi noticia immutabilitatis unionis eorum Duns Ord. III 151; veritas ‥ est ~is Higd. III 10 (v. immortalis 3a); cursus nature est ~is in hoc quod ‥ impossibilis est regressio Holcot Wisd. 69.  b quippe non magis opposita sunt mutabile in tempore et ~e in aeternitate quam non esse in aliquo tempore et esse semper in aeternitate Anselm (Praesc. 1) II 255; sol, quippe qui ad visum nostrum est ~e, gerit typum Christi, qui est sol justitie, splendor divinitatis immutabilis Hon. GA 651D; non est ipse certior de ~i quod sit ~e quam si continue mutaretur Duns Metaph. I 4 p. 58.  c s1179 rex ‥ in variis ‥ professionibus amatores justicie sollicitius investigans, quem munera non corrumperent inter hominum milia requirebat: et sic, animum a proposito non immutans, circa personas mutabiles ~em semper sepe mutavit sentenciam Diceto YH 434; ut ex duarum testimonio convinceretur tertia translatio et illud ~e censeatur in quo plures consentiunt S. Langton Chron. 64; cum voluntas Dei beneplacens sit ‥ immutabilis, igitur volitum ~e erit, id est, non poterit mutari quin eveniat Gros. Quaest. Theol. 199.

1 immūtābĭlis, (12) e (in, mutabilis), qui ne change point, immuable : Cic. Fato 28 ; Nat. 2, 49 ; etc. || -ior Cic. Rep. 1, 49.

2 immūtābĭlis, (16) e (immuto), changé : Pl. Epid. 577.

immutabilis , e. adj.
不改變。恒在者。

Suggest a Translation
See an image

immūtābilis (in-m-) e, adj.

• with comp, unchangeable, unalterable, immutable: causae: spatia: ratio, L.: concordi populo nihil immutabilius.