immutabiliter
immūtābĭlĭter, adv., v. 1. immutabilis fin.
immūtābiliter, Adv. (2. immutabilis), unveränderlich, Cels. dig. 45, 1, 99. § 1. Apul. de mund. 36.
hec est veritas, que in arca nostra ab eterno est, in qua ~iter et predestinantur qui salvandi sunt et presciuntur qui damnandi sunt
nonne ~iter fuerunt in Deo quando vivebant in ipso?
videtur quod datio gratie necessaria sit, cum sit ex mera Dei voluntate ~iter, sicut esse angelorum et motus celi et hujusmodi que ~iter sunt
~iter consistens
stante patris ~iter affeccione
si placet igitur sanctitati vestrae ut juxta petitionem nostram nobis facere dignemini, locum Eboracum, tempus quinto nonas Martias, nobis ~iter constituimus
ea die ~iter disposuerat dominus papa in vos nominatim ‥ interdicti ferre sententiam(
rex [Francorum ] reditum suum ~iter ordinaverat
ecclesiam ‥ omnimodis ~iter concessi
immūtābĭlĭtĕr, dʼune façon immuable : Dig. 45, 1, 99, 1.