About Report a problem

Menu

immutativus

immutativus [ML] 1 causing or tending to cause change; b (as sb. n.). ista genera que immutant corpora humana ad infirmitatem dicuntur alterativa vel ~a Bacon IX 78; dolor infirmi esset ~us sensus tactus palpantis Wycl. Act. 20; ut dicit Aristoteles in secundo de Anima, color est motivus vel ~us visus secundum actum lucidi Upton 98.  b color est ~um [? l. ~us] visus secundum actum lucidi Gilb. III 127. 2. 2 (virtus ~a or as sb. f.) faculty of conversion or transformation: a (w. ref. to digestion); b (w. ref. to reproduction). a si membrum aliquod oppiletur inter epar et membrum nutriendum prohibetur virtus ~a pervenire ad ipsum, quare non nutrietur Gilb. II 116. 2; Ps.-Gros. Summa 469 (v. digestivus b).  b huic autem generationi naturali due virtutes naturaliter subministrant, sc. ~a et informativa. nam virtus ~a est illa que substantiam seminis transmutat et convertit in substantiam singularum partium plante vel animalis Bart. Angl. III 14.

Saved

Recent