immutatus
Could not find immutatoque in Logeion dictionaries.
immutatoque Adjective: masculine dative singular, Adjective: masculine ablative singular, Adjective: neuter ablative singular, Adjective: neuter dative singular of immutatus
immutatoque Verb: perfect passive participle masculine ablative singular, Verb: perfect passive participle neuter ablative singular, Verb: future active imperative 2nd singular, Verb: perfect passive participle neuter dative singular, Verb: perfect passive participle masculine dative singular, Verb: future active imperative 3rd singular of immuto
immūtātus (inm-), a, um, adj. [2. in-mutatus],
- unchanged, unaltered (rare but class.): id mutavit, quia me immutatum videt, Ter. And. 242: veritas est, per quam immutata ea, quae sunt aut ante fuerunt aut futura sunt, dicuntur, Cic. Inv. 2, 53, 162.
immūtātus, a, um, Part., from immuto.
1. immūtātus, a, um (in u. mutatus), unverändert, Cic. de inv. 2, 162. – übtr., der Gesinnung nach, videt me immutatum, Ter. Andr. 242.
2. immūtātus, a, um, Partic. von immuto, w. s.
serenitas aeris ~a iter tuum prosperum factura expectat
esse inmutatum angelorum non est in tempore set in evo
1 immūtātus, a, um, ¶ 1 part. de immuto ¶ 2 adjt , où tout est brouillé, bouleversé : concentus immutatus aut discrepans Cic. Rep. 2, 69, concert confus ou discordant.
2 immūtātus, a, um (in, muto), non changé, invariable, inébranlable : Cic. Inv. 2, 162 ; Ter. Andr. 242.
immūtātus (in-m-) (1) adj.,
- unchanged, unaltered.
immūtātus (2)
- P. of immuto.