About
Menu

impotionare

impotionare [ML] 1 to give poison to, poison (always w. pers. obj.). V. et. impoisunare. A. Britannorum comes a Normannis in Normannia ~atus occubuit Ord. Vit. IV 12 p. 252; 13‥ Radulfus ‥ existens ad gentaculum ‥ proditorie ~atus est et apud Novum Monasterium sepultus est Cart. Newm. app. 294; s1313 imperator Henricus ‥ in calice per venenum reconditum sub ungula fratris predicatoris ipsum communicantis inpotionatus est Meaux II 320; s1315 comes Warwici, fato ferali succubuit, ~atus, ut fertur Wals. YN 244; s1375 forsan [comes de Penbrok] intoxicatus fuerat ab Hispanis, qui hanc artem dicuntur habere ~andi ut ‥ Id. HA I 319. 2 (infl. by LL potionare) to give a drink to. illi [sc. phisici], eum inpotionantes, ranam sibi occulte ad bibendum dederunt Flor. Hist. I 120; to yif a drynke, ‥ pociono, im- CathA.

Saved

Recent