impraeceps

impraeceps [CL in praeceps] , headlong (adv.). b hastily. qui nimis exaltat se confundetur in ymis; / impreceps instabilis vane superbit homo Walt. Angl. Fab. 42. 32; nam qui velud infrenes hiis perturbacionibus excitati semper feruntur inpreceps, in ea vicia inevitabiliter dilabuntur et corruunt Regim. Princ. 144.  b furore agitatus inpreceps equos poscit iterque ad urbem ‥ aggreditur V. Fridesw. B 11.