inconspectus
in-conspectus, a, um, adj.,
- indiscreet, imprudent (post-class.): inconspectum aliquid temere dicere, Gell. 17, 21, 1.
in-cōnspectus, a, um (in u. conspicio), unbedachtsam, ne in sermonibus forte inconspectum aliquid super aetate atque vita clariorum virorom diceremus, eine unb. Äußerung tun, Gell. 17, 21, 1.
incōnspectus, a, um (in priv.), inconsidéré [en parl. des ch.] : Gell. 17, 21, 1.