inconstabilitio
inconstābĭlītĭo, ōnis, f.,
- not standing firmly, Vulg. 4 Esdr. 15, 16.
incōnstăbĭlītĭō, ōnis, f. , manque de solidité : Vulg. 4 Esdr. 15, 16.
Exurget gens contra gentem in pugnam, et rhomphæa in manibus eorum : erit Inconstabilitio hominibus, et alii aliis invalescentes non curabunt regem suum, etc.