inconspicuus
in-conspĭcŭus, a, um, adj.,
- not conspicuous, not remarkable ( = inglorius, ignobilis; post-Aug.): mors, Flor. 4, 2, 67.—
- II Invisible: stella, Mart. Cap. 8, § 838; id. 6, § 593.
in-cōnspicuus, a, um, I) eig., unsichtbar, stella superioribus inconspicua, Mart. Cap. 8. § 838: quis igitur dubitet globi devexioris oppositu alia inconspicua fieri atque alia velut sphaerae curvationibus eminere? Mart. Cap. 6. § 593. – II) übtr., ruhmlos, non inconspicua tamen mors omnium, Flor. 4, 2, 67.
incōnspĭcŭus, a, um, peu visible, peu remarquable : Capel. 8, 838 || sans gloire : Flor. 4, 2, 97.