inculpabiliter
inculpābiliter, Adv. (inculpabilis), untadelhaft, ohne Tadel, Eccl.
que superna majestas de suo plasmate ~iter disponit, rea peccatorum lippitudo ‥ intueri nequit
~iter ex sancti patris mandato venatum profectus est Esau [cf. ]Gen. xxvii 3
accidit quod homo veraciter et ~iter, quia non mendaciter, potest dicere falsum
idem actus numero potest causari ab una causa [sc. creatura ] culpabiliter et ab alia causa [sc. Deo ] ~iter
inculpābĭlĭtĕr, irréprochablement : Cassiod. Var. 5, 27 ; Eccl.