inculpatim
inculpātim, adv. [inculpatus],
- without blame: ad calcem pervenire, Cod. Th. 6, 30, 20.
inculpātim, Adv. (inculpātus), ohne Tadel, Cod. Theod. 6, 30, 20
inculpātim (inculpatus), sans faute : Cod. Th. 6, 30, 20.