inculpatio
inculpātio, ōnis, f. (inculpo), die Unschuldigung, Boëth. Aristot. top. 8, 4. p. 729.
emendet ~onem sicut rectum sit(
auditis hinc inde allegationibus super ~one Willelmi et responsione Gilberti, itum est ad judicium
quantum ad ~onem Dei, patet quod non est color, si Deus facit actum malum ‥, quod sit inde culpabilis
non ‥ esset Deus increpandus
inculpātĭō, ōnis, f. (inculpo), accusation, inculpation : Boet. Top. Arist. 8, 4.