indubitans

indubitans [LL] , undoubting, confident. episcopus ~antem videns fidem illarum [mulierum] V. Cuthb. IV 5; Beda magister, / indubitante fide texens ‥ / historico Anglorum gentes et gesta relatu Alcuin SS Ebor 1208; simus ‥ de ejus [sc. Dei] opitulatione ~antes Id. Ep. 59; [Abraham] dubitanti animo mactare puerum cogitabat, et ~anti animo in Deum resuscitari credebat eum Id. Exeg. 545B.