indubitatus
in-dŭbĭtātus, a, um, adj.,
- undoubted, without doubt, certain, sure (post-Aug.): in iis ero, quae indubitata sunt, brevior, Quint. 9, 4, 2: litterarum inter se conjunctio, id. 1, 1, 31: spes, Plin. 31, 3, 27, § 45: indubitatum est, id. 23, 1, 21, § 36: juris est, Dig. 42, 1, 49.— Comp.: illius aestatis fluxus indubitatior est, Dig. 43, 13, 1, § 8.—Advv.: in-dŭbĭtātē and indŭbĭtātō, undoubtedly.
- α Form indubitate (class.); sup., Oros. 3, 23 fin. (a false read. ap. Liv. 33, 40, 5; Vell. 2, 60, 4).—*
- β Form indubitato, Tert. adv. Marc. 1, 9.
indubitātus, a, um (in u. dubito), außer Zweifel, unzweifelhaft, populi Romani princeps, Sen.: signa, Quint.: mors, Iustin.: spes, Plin.: quidquid pro causa videtur, quasi indubitatum pronuntiant, Quint.: Compar., illius aetatis fluxus indubitatior est, Ulp. dig. 43, 13, 1. § 8.
quorum ~am aequanimiter conviciorum auscultato parumper adstipulationem
~a scripturarum auctoritate
ne ‥ hec videantur frivola prohibet ~a historici auctoritas
illos inimicos vobis ‥ ~a veritate noveritis
haec sunt verba quae ~is effectibus approbantur
~a eterne mercedis retributio
indubitata Dei beneficia sentiet aegra
a constanti ‥ et ~o principium sumendum est; constat autem indubitatumque est nebulas ‥ surgere
naufragium ~um
quod ~um habet qui eorum scripta legit
[Lanfrancus ] ~um tenens quod simul ire non posset monachi otium et archipresulis negotium
~um est monasterium ‥ ex antiqua institutione beati Petri juris existere(
ad verae conversionis et ~ae fidei credulitatem(
~a spe
quod narrantibus nobis ~a fide potuerunt credere
quibus [sc. nuntiis ] ‥ fidem adhibeatis ~am
~am credulitatem
alloquar Dominum meum ‥ in fervore caritatis et amoris et ~e certitudinis
ultra ~am obedientiam pollicenti imperat ocius mandata exequi
indŭbĭtātus, (16) a, um (in, dubito), qui est hors de doute, incontestable : Plin. 31, 45 ; Quint. 9, 4, 2 ; Dig. 42, 1, 49 || -tatior Dig. 43, 13, 1, 8.