infirmatio
infirmatio, a weakening, invalidating
Could not find infirmatione in Logeion dictionaries.
infirmatione Noun: feminine ablative singular of infirmatio
infirmātĭo, ōnis. f. [1. infirmo], a weakening, invalidating.
- I Rerum judicatarum, Cic. Agr. 2, 3, 8; 2, 4, 10.—
- II Transf., a refuting, disproving: judicatio est, quae ex infirmatione et confirmatione rationis nascitur controversia, Cic. Inv. 1, 13, 18; 2, 21, 62.
īnfīrmātio, ōnis, f. (infirmo), die Entkräftung, I) = Widerlegung, rationis, Cic. de inv. 1, 18 u. 2, 62. – II) = Ungültigmachung, rerum iudicatarum infirmatio u. infirmationes, Cic. de lege agr. 2, 8 u. 10: infirmationes iudicationum, Mart. Cap. 5. § 461.
~o ad interitum robor et fortitudo erat Dei
quaestio est, ‘utrorum sit [pecunia ]’: ‥ ~o rationis: ‘immo pater sibi scripsit secundum heredem, non pupillo: quare testamento illius vestra esse non potest hereditas’
item quid ad ratiocinationem pertinet reprehensio, que est contrariorum locorum ~o?
injunctum est mihi ut ad dominum Cantuariensem procederem et sententie episcopi peterem ~onem
quapropter signum est ~onis aut corruptionis rerum complexionatarum
īnfirmātĭō, (15) ōnis, f. (infirmo), action dʼaffaiblir, dʼinfirmer : Cic. Agr. 2, 8 || réfutation : Cic. Inv. 1, 18.
- 1. het ontkrachten, weerlegging [rationis];
- 2. het ongeldig maken, opheffing [rerum iudicatarum].
īnfīrmātiō ōnis, f
- infirmo, a weakening, invalidating: Rerum iudicatarum: rationis, refutation.