infitiabilis
īnfitiābilis, e (infitior) ableugbar, non inf. coniectura, Augustin. c. sec. resp. Iul. 6, 30: minime inf. arithmeticae disciplinae auctoritas, Chalcid. Tim. 15.
īnfĭtĭābĭlis, e (infitior), niable, contestable : Aug. Imp. Jul. 6, 30 ; [décad.].