About Report a problem

Menu

impedimentum

impedimentum, a hinderance, impediment

BWL

pudor ad dicendum impedimento fuit
sense of shame was an impediment to speaking
ad carros suos et impedimenta se contulerunt
he went back to his own baggage and wagons

Could not find inpedimentorum in Logeion dictionaries.

inpedimentorum Noun: neuter genitive plural of impedimentum

See inpedimentorum in Morpho

impĕdīmentum (inp-), i (archaic form ‡ impelimenta impedimenta dicebant, Paul. ex Fest. p. 108 Müll.; cf. the letter D), n. [impedio], that by which one is entangled or impeded, a hinderance, impediment (freq. and class.; cf.: obstaculum, difficultas).
  • I In gen.: compeditos primo aegre ferre onera et impedimenta crurum, Sen. Tranq. 10: Demosthenes impedimenta naturae diligentia industriaque superavit, Cic. de Or. 1, 61, 260: moram atque impedimentum alicui inferre, id. Inv. 1, 9, 12: afferre, Tac. A. 15, 9: legitimum, Cic. Agr. 2, 9, 24: leve, id. Rep. 1, 3: impedimentum magis quam auxilium, Liv. 9, 19, 5: epistulam jam recepisse te colligo, nam festinanti tabellario dedi: nisi quid impedimenti in via passus est, hinderance, delay, Plin. Ep. 2, 12, 6: esse impedimenti loco, Caes. B. C. 3, 17, 4: ad dicendum impedimento esse, Cic. Rosc. Am. 51, 149; so, with ad, Curt. 4, 2, 15; so, impedimento esse, Plaut. Cas. prol. 61; Ter. And. 707; Cic. Rosc. Am. 4, 9; Quint. 5, 14, 35; 5, 10, 123; 7 praef. § 2 et saep.; cf.: Gallis magno ad pugnam erat impedimento, quod, etc., Caes. B. G. 1, 25, 3; Quint. 2, 5, 2: quae dictatori religio impedimento ad rem gerendam fuerit, Liv. 8, 32, 5.—
  • II In partic., plur. impedimenta; concr., travelling equipage, luggage; and esp. in milit. lang., the baggage of an army (including the beasts of burden and their drivers; cf. sarcinae): nullis impedimentis, nullis Graecis comitibus (opp. magno et impedito comitatu), Cic. Mil. 10, 28: ad impedimenta et carros suos se contulerunt ... Ad multam noctem etiam ad impedimenta pugnatum est ... impedimentis castrisque nostri potiti sunt, Caes. B. G. 1, 26: impedimenta in unum locum contulerunt, id. ib. 1, 24 fin.: impedimentis direptis, etc., id. ib. 2, 17, 2; 2, 24, 3 et saep.: prima luce magnum numerum impedimentorum ex castris mulorumque produci eque iis stramenta detrahi jubet, pack-horses, id. ib. 7, 45, 2: interfectis omnibus impedimentis ad pugnam descendit, Front. Strat. 2, 1; Veg. Mil. 3, 6.

Saved

Recent