improprie
Could not find inproprie in Logeion dictionaries.
inproprie Adverb of improprie
inproprie Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine vocative singular of improprius
imprō̆prĭē (inpr-), adv., v. improprius fin.
impropriē, Adv. (improprius), uneigentlich, haud impr. appellari manum (v. Elefantenrüssel), Plin. 10, 29: quasi impr. et inscite dictus, Gell. 7 (6), 6, 2: parum integre atque impr. loqui, Gell. 17, 1, 1: ›candenti‹ dicere pervulgate et impr. pro ferventi favilla, Gell. 17, 10, 18: impr. exponere parabolas, Interpr. Iren. 2, 28, 9.
frigiditas proprie res condensare feretur, / sed calor improprie
aut ‥ illud de quo proprie dicitur est in eo de quo ~ie profertur, aut ita se habent ut ‥
aliud est proprie uti dictionibus, aliud ~ie
tum usus verborum rarescendo antiquatus, tum ~ie ex aliis in alias translationes loquelis ‥
quandoque dicitur alio modo ut in organo triplo, quamvis ~ie, ut in ‘Posui adjutorium’ in triplo
quod ~ie diceretur(
imprŏprĭē, improprement : Plin. 10, 29 ; Gell. 17, 1 ; 6, 6, 2.