About Report a problem

Menu

improvidus

improvidus, not foreseeing, off guard

Frieze-Dennison Vergil

imprōvidus, a, um: (adj.), not looking before; improvident; unsuspecting, blinded; unprepared, 2.200.

Could not find inprouidis in Logeion dictionaries.

inprouidis Adjective: feminine ablative plural, Adjective: feminine dative plural, Adjective: masculine ablative plural, Adjective: masculine dative plural, Adjective: neuter ablative plural, Adjective: neuter dative plural of improvidus

See inprouidis in Morpho

imprōvĭdus (inpr-), a, um, adj. [2. in-providus],
  • not foreseeing, not anticipating, improvident (class.; syn.: incautus, imprudens, inconsultus).
          • α Absol.: duces, Cic. Att. 7, 20, 2: senes, id. Lael. 26, 100: improvidos incautosque hostes opprimere, Liv. 22, 19, 6; Cic. Fam. 2, 16, 1: hominum mentes occupare, id. Lig. 6, 17: pectora, Verg. A. 2, 200: adulescens improvida aetate, Cic. Tusc. 5, 21, 62 fin.: aetas puerorum, Lucr. 1, 939; 4, 14: tela, quae et ipsa caeca et improvida feruntur, aimless, Plin. Ep. 4, 22, 5: festinatio inprovida est et caeca, Liv. 22, 39, 22.—
          • β With gen.: futuri certaminis Romanus veniebat, Liv. 26, 39, 7: rudis et improvida hujus mali civitas, Plin. 36, 3, 3, § 7: (Vitellius) ignarus militiae, improvidus consilii, Tac. H. 3, 56.—*
          • γ With inf.: hasta improvida servasse spatium campi distantis, Sil. 4, 286.—Adv.: imprōvĭdē, improvidently: se in praeceps dare, Liv. 27, 27, 11; Col. 6, 17, 35.

Saved

Recent