insulsus
insulsus, unsalted, without taste, coarse
Could not find insulsius in Logeion dictionaries.
insulsius Adverb: comparative, Adjective: neuter accusative singular comparative, Adjective: neuter vocative singular comparative, Adjective: neuter nominative singular comparative of insulsus
insulsus, a, um, adj. [2. in-salsus], unsalted, insipid.
- I Lit.: amurcā insulsā perfundunt sulcos, Col. 2, 9: gula, that longs for tasteless things, Cic. Att. 13, 31, 4. — Comp.: cibus insulsior, Hier. Ep. 22, 40.—
- II Trop.
- A Bungling, awkward: Tyndaris illa bipennem insulsam et fatuam dextra laevaque tenebat, Juv. 6, 658.—
- B Tasteless, insipid, silly, absurd: non insulsum huic ingeniumst, Plaut. Mil. 4, 2, 79 (1069): est etiam in verbo positum non insulsum genus (ridiculi), Cic. de Or. 2, 64: multa (in sermone) nec illitterata, nec insulsa esse videntur, id. Fam. 9, 16: adulescens, id. Cael. 29: acuti, nec insulsi hominis sententia, id. Tusc. 1, 8.—Sup.: insulsissimus homo, Cat. 17, 12.—As subst.: insulsae, ārum, f. (sc. mulieres), silly creatures, Cic. Att. 9, 10, 2. — Adv.: insulsē, tastelessly, insipidly, foolishly, absurdly: aliquid facere, Cic. Att. 15, 4: insulse, arroganter dicere, id. ib. 5, 10: non insulse interpretari, not amiss, not badly, id. de Or. 2, 54.—Comp.: nihil potest dici insulsius, Gell. 16, 12.—Sup.: haec etiam addit insulsissime, Gell. 12, 2, 6.
īn-sulsus, a, um (in u. salsus), ungesalzen, unschmackhaft, I) eig.: amurca, Colum. 2, 9, 10 u. 11, 2, 29. Pallad. 3, 8 u. 4, 8, 1: sal, Vulg. Marc. 9, 49: aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum? Vulg. Iob 6, 6: Compar., si cibus insulsior fuerit, contristamur, Hieron. epist. 22, 40. – prägn., o gulam insulsam! die an unschmackhaften Dingen Gefallen findet, Cic. ad Att. 13, 31, 4. – II) abgeschmackt, geistlos, ungereimt, albern, fatuus est, insulsus, tardus, Ter.: est etiam in verbo positum non insulsum genus, Cic.: adulescens non tam insulsus quam inverecundus, Cic.: acutus nec insulsus homo, nicht ohne Witz, Cic.: insulsissimus est homo, Catull. 17, 12: baro, Petron.: insulsissima bestia (v. einem Elefanten), Tert.: Ggstz., qui te ex insulso salsum feci operā meā, Plaut. rud. 517. – subst., īnsulsae, ārum, f. (sc. mulieres), alberne Geschöpfe, Cic. ad Att. 9, 10, 2.
caseus ~us
quantumlibet [pisces ] sale conditi ‥ insipidi permanent et ~i
gelidis terrae limphis insulsior erro
de ~ae penuria limphae ‥ disputarunt
sal sapientiam designare constat ‥ unde et in communi locutione ~i vocantur hebetes
Gildas, neque ~us neque infacetus historicus
quo quid absurdius, quidque ~ius voce proferri potest
nolo ut sensus ~us et ariditas lingue mee in vestre clientele risum ‥ publicetur
volens huic ~e providere paginule
īnsulsus, (13) a, um (in et salsus), ¶ 1 non salé, insipide : Col. Rust. 2, 9, 10 ¶ 2 [fig.] sot, niais, dépourvu dʼesprit : Cic. de Or. 2, 217 ; 259 ; Tusc. 1, 15 || -sior Hier. Ep. 22, 40 ; -sissimus Catul. 17, 12.
- 1. ongezouten;
- 2. (Cic.) gula -a die een voorkeur heeft voor onsmakelijke dingen;
- 3. (metaf.) smakeloos, flauw.
īnsulsus adj.with sup.
- 2 in+salsus, unsalted, without taste, coarse: gula.—Fig., bungling, awkward: bipennis, Iu.—Tasteless, insipid, silly, absurd: Fatuos est, insulsus, T.: in verbo non insulsum genus (ridiculi): adulescens: Insulsissimus homo, Ct.—Plurf. as subst.(sc. mulieres), silly creatures.