irrigator
irrĭgātor (inr-), ōris, m. [irrigo],
- a waterer (late Lat.), Aug. Ep. 95, 7.
irrigātor, ōris, m. (irrigo), der Bewässerer, Augustin. epist. 177, 7 u.a. Eccl.
rigo componitur irrigo ‥ unde ~or
irrĭgātŏr, ōris, m. , celui qui arrose : Aug. Ep. 177, 7.