About

Menu

oppugno

oppugno, to fight against, attack, assail, assault, storm, besiege, war with

BWL

me pecunia oppugnavit
he attacked me because of money

Frieze-Dennison Vergil

oppūgnō, āvī, ātus, 1, a.: to fight against; attack, lay siege to, 5.439. (ob and pūgnō)

Could not find oppugnatis in Logeion dictionaries.

oppugnatis Verb: present active indicative 2nd plural, Verb: perfect passive participle neuter ablative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative plural, Verb: perfect passive participle masculine ablative plural, Verb: perfect passive participle neuter dative plural, Verb: perfect passive participle feminine dative plural, Verb: perfect passive participle masculine dative plural of oppugno

See oppugnatis in Morpho

oppugno (obp-), āvi, ātum (old inf. fut. oppugnassere, Plaut. Am. 1, 1, 55 (207); v. Roby, Gram. 1, 197 sq.), 1, v. a. [obpugno], to fight against, to attack, assail, assault, storm, besiege, war with (class.; cf.: obsideo, occupo).
  • I Lit.: omnes Galliae civitates ad se oppugnandum venisse, Caes. B. G. 1, 44: aggeribus, vineis, turribus oppugnabam oppidum, Cic. Fam. 2, 10, 3; id. Imp. Pomp. 8, 20; id. Har. Resp. 4, 6: castra, Caes. B. G. 6, 41: locum, id. ib. 5, 21: clamor oppugnantis, Enn. ap. Fest. p. 375 Müll. (Ann. v. 408 Vahl.): castelli oppugnandi spes, Liv. 21, 57: se Macedoniam oppugnaturum dicebat, id. 42, 32: oppugnante aliquo, Just. 9, 5, 4: quoniam externo hoste oppugnarentur, id. 18, 2, 2: Methonam urbem, id. 7, 6, 14: 25, 4, 7: nos et civitatem, Vulg. 1 Macc. 11, 50.—
  • II Trop., to attack, assault, assail: non oportuisse Metellum, patrem tuum, oppugnari a me, Cic. Fam. 5, 2, 6: pecuniā aliquem, id. ib. 1, 1, 1: rem, id. de Or. 2, 38, 161: aliquem clandestinis consiliis, id. Or. 66, 223: aequitatem verbis, id. Caecin. 24, 67: consilia alicujus, Plaut. Most. 3, 1, 154 (685): delictum, id. Bacch. 5, 2, 52 (1171): senem, to lay siege to, circumvent, id. Ep. 1, 2, 60 (163): sonipes celer ... Oppugnat frenis, struggles against, resists, Coripp. Joann. 4, 468.
oppugno (obp-), no perf., ātum, 1, v. a. [ob-pugnus],
  • to beat with fists, to buffet (Plautin.): os, Plaut. Cas. 2, 6, 56 (408).

Saved

Recent