ordino
ordino, to order, set in order, arrange, adjust, dispose, regulate
Could not find ordinatumque in Logeion dictionaries.
ordinatumque Adjective: neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular of ordino
- I In gen. (class.; syn.: dispenso, dispono): copias, Nep. Iph. 2, 2; so, milites, Liv. 29, 1: agmina, Hor. Epod. 17, 9; and: aciem, Just. 11, 9, 8: arbusta latius sulcis, Hor. C. 3, 1, 9: vineam paribus intervallis, Col. 3, 13: res suas suo arbitrio, Sen. Ep. 9, 14: partes orationis, Cic. Inv. 1, 14, 9: litem, id. de Or. 2, 10, 43: causam, Dig. 40, 12, 24: judicium, ib. 40, 12, 25: testamentum, ib. 5, 2, 2: bibliothecas, Suet. Gram. 21.—
- B Transf.: cupiditates improbas, to arrange, draw up in order of battle, Sen. Ep. 10, 2: publicas res (= συντάττειν, componere), to draw up in order, to narrate the history of public events, Hor. C. 2, 1, 10 (antiquitatem) totam in eo volumine exposuerit, quo magistratus ordinavit, i. e. recorded events according to the years of the magistrates, Nep. Att. 18, 1: cum omnia ordinarentur, Cic. Sull. 19, 53.—
- II In partic. (post-Aug.).
- A To rule, govern a country: statum liberarum civitatum, Plin. Ep. 8, 24, 7: Macedoniam, Flor. 2, 16: provinciam, Suet. Galb. 7: Orientem, id. Aug. 13.—
- B To ordain, appoint to office: magistratus, Suet. Caes. 76: tribunatus, praefecturas, et ducatus, to dispose of, give away, Just. 30, 2, 5; so, filium in successionem regni, Just. 17, 1, 4.—Hence,
- C (Eccl. Lat.) To ordain as a priest or pastor, to admit to a clerical office, Lampr. Alex. Sev. 45; Cassiod. Hist. Eccl. 9, 36; cf.: in ministerium sanctorum ordinaverunt se ipsos, Vulg. 1 Cor. 16, 15.
- —Hence, ordĭ-nātus, a, um, P. a., well ordered, orderly, ordained, appointed (class.): compositus ordinatusque vir, Sen. Vit. Beat. 8, 3: igneae formae cursus ordinatos definiunt, perform their appointed courses, Cic. N. D. 2, 40, 101.—Comp.: vita ordinatior, Sen. Ep. 74, 25: pars mundi ordinatior, Sen. Ira, 3, 6.—Sup.: meatus ordinatissimi, Ap. Deo Socr. p. 42.—Hence, adv.: ordĭnā-tē, in an orderly manner, in order, methodically (not in Cic. or Caes.; cf. Krebs, Antibarb. p. 811; v. ordinatim): tamquam (astra) non possent tam disposite, tam ordinate moveri, Lact. 2, 5, 15: ordinate disponere, Auct. Her. 4, 56, 69 dub.—Comp.: ordinatius retractare, Tert. adv. Marc. 1, 19 init.—Sup.: ordinatissime subjunxit, Aug. Retract. 1, 24.
- 1. in het gelid opstellen, rangschikken, indelen [milites; copias; agmina];
- 2. (Hor.) in rijen aanplanten [arbusta sulcis];
- 3. (metaf.) ordenen, in een bepaalde volgorde opstellen [publicas res in volgorde weergeven; annos zijn jaren tellen; partes orationis; magistratūs de rangorde v. magistraten vaststellen; diem goed, passend indelen];
- 4. regelen, organiseren [artem praeceptis; provincias; pacem inter eos sluiten]; — p. adj. ōrdinātus, a, um geordend, ordentelijk, regelmatig;
- 5. (postklass.) (magistraten) benoemen [consules in futurum annum; candidatum; magistratūs in plures annos];
- 6. (postklass.) (jur. t.t.) opstellen, opmaken [testamentum];
- 7. (Laatl.) clericum ~ tot priester wijden;
- 8. (Mel.) militem ~ tot ridder slaan.
安排。授品。— vineam 列栽葡萄。— eum 陞其官。— diem 定日規。— testamentum 寫遺書。— res publicas 紀載國事。
Suggest a Translation
See an image
- ordo, to order, set in order, arrange, adjust, dispose, regulate: copias, N.: milites, L.: arbusta latius sulcis, H.: partes orationis: gentem, Cu.—To set in order, narrate, compose, record: publicas Res, H.: magistratūs, record chronologically, N.: cum omnia ordinarentur.
-
…tua illa pestifera intercessio nominabitur. quid cupide a senatu, quid temere fiebat, cum tu unus adulescens universum ordinem decernere de salute rei publicae prohibuisti, neque semel, sed saepius, neque tu tecum de senatus auctoritate agi…
Cicero, Philippicae
-
…. c. intercessisset, senatui placere auctoritatem perscribi et de ea re p. q. t. adhunc ordinem referri. huic s. c. intercessit C. Caelius, C. Pansa, tr. pl .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…ut nimis concupiscendus honos sed tamen, si deferatur a senatu, minime aspernandus esse videatur. spero autem illum ordinem pro meis ob rem p. susceptis laboribus me non indignum honore, usitato praesertim, existimaturum. quod si…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…his omnibus senatoribus cooptandis non modo suffragia nulla fuisse, sed ne genera quidem spectata esse ex quibus in eum ordinem cooptari liceret, neque census neque aetates neque cetera Siculorum iura valuisse ; quicumque senator voluerit fieri, quamvis puer…
Cicero, in Verrem
-
…vero refragata est. Poena gravior in plebem tua voce efflagitata est ; commoti animi tenuiorum. exsilium in nostrum ordinem ; concessit senatus postulationi tuae, sed non libenter duriorem fortunae communi condicionem te auctore constituit. morbi excusationi poena…
Cicero, pro Murena
-
…, sed tuemur ea, quae dicta sunt ab iis, quos probamus, eisque nostrum iudicium et nostrum scribendi ordinem adiungimus, quid habent, cur Graeca anteponant iis, quae et splendide dicta sint neque sint conversa de Graecis…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…ego in senatu de re publica sensi vituperasset, aliquem se aditum ad auris vestras esse habiturum putavit, omittam ordinem dicendi meum respondebo hominis furiosi non orationi, qua ille uti non potest, sed convicio, cuius exercitationem cum…
Cicero, de Domo sua
-
…temporibus vel accessus vel recessus sine deo fieri nonne possunt vide quaeso, si omnis motus omniaque quae certis temporibus ordinem suum conservant divina dicimus, ne tertianas quoque febres et quartanas divinas esse dicendum sit, quarum reversione et motu…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…aeternitatique contrarium. sed credo deos immortalis sparsisse animos in corpora humana, ut essent qui terras tuerentur quique caelestium ordinem contemplantes imitarentur eum vitae modo atque constantia. nec me solum ratio ac disputatio impulit ut ita crederem, sed…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…in amplissimo consilio et in altissimo gradu dignitatis atque in hac omnium terrarum arce conlocati sumus, si hunc ipsum ordinem, a quo saepe magnificentissimis decretis sumus honestati, immensum quiddam et infinitum est quod vobis debeamus, qui vestro…
Cicero, post Reditum in Senatu