prandeo
prandeo, to take breakfast, breakfast, eat for luncheon
Could not find prandendi in Logeion dictionaries.
prandendi Verb: present passive gerundive plural, Verb: present active gerund singular, Verb: present passive gerundive singular, Verb: present passive gerundive plural, Verb: present passive gerundive singular of prandeo
- I Neutr., to take breakfast, to breakfast (v. prandium; class.): hic rex cum aceto pransurus est et sale, Plaut. Rud. 4, 2, 32 (937): prandi in navi, id. Men. 2, 3, 50 (400): prandi perbene, id. ib. 5, 9, 81 (1140): Caninio consule scito neminem prandisse (because he was elected in the afternoon, and resigned his office on the following morning), Cic. Fam. 7, 30, 1: sic prandete, commilitones, tamquam apud inferos coenaturi, Val. Max. 3, 2, 3: ad satietatem, Suet. Dom. 21; Plin. 28, 5, 14, § 56: prandebat sibi quisque deus, Juv. 13, 46.—
- II Act., to breakfast on any thing, to take as a breakfast or luncheon; or, in gen., to eat: calidum prandisti prandium, Plaut. Poen. 3, 5, 14 (759): luscinias prandere, Hor. S. 2, 3, 245: olus, id. Ep. 1, 17, 13.
- —Hence, pransus, a, um, P. a., that has breakfasted (like potus, that has drunk): pransus non avide, Hor. S. 1, 6, 127; 1, 5, 25: pransa Lamia, id. A. P. 340. —Because soldiers were accustomed to eat before an engagement; hence, pransus paratus, or curatus et pransus, of soldiers, fed, i.e. ready, fit for fighting: exercitus pransus, paratus, Cato ap. Gell. 15, 13, 5; Varr. ap. Non. 459, 2: ut viri equique curati et pransi essent, Liv. 28, 14: pransus, potus, overfed, gluttonous: adde inscitiam pransi, poti, oscitantis ducis, Cic. Mil. 21, 56.
- prandium, to take breakfast, breakfast, eat for luncheon: Caninio consule scito neminem prandisse (he held office only part of a day): prandebat sibi quisque deus, Iu.: luscinias, H.
-
…. Cluentio quem videtis. alterum venefici crimen Oppianico huic adulescenti, cum eius in nuptiis more Larinatium multitudo hominum pranderet, venenum habiti consilio paratum ; id cum daretur in mulso, Balbutium quendam, eius familiarem, intercepisse ,…
Cicero, pro Cluentio
-
…lapides sunt in eum, cum abriperetur Fadius, deinde abstractum defodit in ludo et vivum combussit, cum quidem pransus nudis pedibus, tunica soluta, manibus ad tergum reiectis inambularet et illi misero quiritanti C. R. natus…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…incertos exitus pugnarum Martemque communem, qui saepe spoliantem iam et exsultantem evertit et perculit ab abiecto ; adde inscitiam pransi, poti, oscitantis ducis qui, cum a tergo hostem interclusum reliquisset, nihil de eius extremis comitibus cogitavit…
Cicero, pro Milone
-
…dies. postridie ax Arpinati profecti sumus. ut in Arcano Quintus maneret dies fecit, ego Aquini, sed prandimus in Arcano. nosti hunc fundum. quo ut venimus, humanissime Quintus Pomponia inquit tu invita mulieres, ego…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, qui usque ad K. Ian. esset quae erant futurae mane postridie. ita Caninio consule scito neminem prandisse. nihil tamen eo consule mali factum est ; fuit enim mirifica vigilantia, qui suo toto consulatu somnum non…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…. accipe dum hoc. iam scibo, utrum haec me mage amet an marsuppium. Eamus intro, ut prandeamus. Bene vocas tam gratiast. Cur igitur me tibi iussisti coquere dudum prandium Egon te iussi coquere Certo ,…
Plautus, Menaechmi
-
…mendax audet in historia, constratum classibus isdem suppositumque rotis solidum mare, credimus altos defecisse amnes epotaque flumina Medo prandente et madidis cantat quae Sostratus alis ; ille tamen qualis rediit Salamine relicta, in Corum atque Eurum solitus saevire…
Juvenal, Satires
-
…in terram plenum magnis piscibus centum quinquaginta tribus et cum tanti essent non est scissum rete dicit eis Iesus venite prandete et nemo audebat discentium interrogare eum tu quis es scientes quia Dominus esset et venit Iesus et accepit panem et…
Vulgate, Latin Vulgate
-
…; si sollertem, cupidus si quietum, pronuntiatur ignavus ; si abstemium producimus, avarus accipitur si eum qui prandendo pascat, edacitatis impetitur si eum qui pascendo ieiunet, vanitatis arguitur. libertatem pro improbitate condemnant verecundiam pro rusticitate…
Sidonius Apollinaris, Epistulae, Books I-VII
-
…saligno fuste dolat quarta vix demum exponimur hora. ora manusque tua lavimus, Feronia, lympha. milia tum pransi tria repimus atque subimus inpositum saxis late candentibus Anxur. huc venturus erat Maecenas optimus atque Cocceius, missi magnis…
Horace, Satires